🔗 https://www.ericanotebook.com/store/p7/Meconopsis_betonicifolia.html
Posted by | فوریه 7, 2025
🔗 https://youtu.be/EvHJljYX-0o?si=6LIgVzAHInDMdahP
Posted by | فوریه 7, 2025
هوا ابری است، چند روزی میشود که برف باریده و زمین سفید پوش است. سطح دریاچه (چهلی) یخ زده و خبری از غازهای سفید و مرغابی‌های جفت جفت نیست و...
Posted by | فوریه 6, 2025
با فعل و فاعل و مفعول و ضمیر و حرف ربط و قید مکان و زمان و نهاد و گزاره و جمله‌ی امری و خبری و متمم و پسوند و...
![در ونکوور برف می‌بارید و دوباره داستان «مردها را قَول اس» را با صدای نویسنده اکرم عثمان، گوش میکردم. داستان شیر و طاهره و کاغذ پران و کابل. «برف می‌بارید و شیر، دانه‌هایش را از پشت شیشه، یگان یگان می‌شمرد: یک دو سه ، یک دو سه چهار، یک دو سه چهار پنج. اما ندّاف آسمان با چنان سرعتی، پنبه‌هایش را باد میزد که در دقایق کوتاهی بر و بالین خانه‌های کاهگلی و قدیمی را زیر لحافی از برف پنهان کرد و شیر از نفس افتاد و دم گرفت.» برف می‌بارید و من در میان برفهای دست نخورده و پاک، قدم میزدم و داستان پیش می‌رفت و من از شنیدن صدا و لهجه‌ی اکرم عثمان نشئه بودم. گاهی خودم را دانه‌های سفید و پنبه مانند برف احساس میکردم که سرخوشانه، چرخ میزنم و سبک سبک بر زمین می‌بارم و گاهی احساس شیر را داشتم که داشت بارش برف را تماشا میکرد و و گاهی با وزش باد، بوی دیوارهای کاهگلی خانه‌مان در قلای شاده کابل به مشامم میزد. در میان همه‌ی این احساسات، ناگهان توصیه یکی از دوستان در گوشم پیچید: رضا، فکرت باشد که دیگران، با پیسه خودت قبر خودت را نکنند. این صدای @[1813272190:2048:Abbas Ali] خدابیامرز بود که در میان سوز و سرمای برفها، در گوشم طنین انداخت، عباس در سالهای ۲۰۱۵ وقتی که از دانشگاه آمریکایی کابل، فارغ شده بود و ما می‌خواستیم کاروبار شرکت را گسترش بدهیم، این توصیه را به من کرد. اگر چه بسیار توصیه خوبی بود، اما به طرز فجیعی وحشتناک بود. چندین بار کابوس دیدم و در خواب تصور میکردم یکی بیل دستم داده و بالای سرم ایستاده و من دارم قبر خودم میکنم، بعد یادم آمد که در صبح یک روز برفی بود که خبر مرگ عباس را شنیدیم. من و حبیب باورمان نمیشد که این رفیق ما، که دو سه شب قبل‌تر با هم شب نشینی داشتیم، چرا و چگونه مرده است؟ اما خبر واقعیت داشت و چند لحظه بعد، ما در قبرستانی در دامنه کوههای قوریغ شهرک امید سبز، در میان سوز و سرمای برف، شاهد بودیم که چند مرد، در حال کندن قبری هستند و عباس را در داخل کمپل پیچانده بودند و انبوهی از جمعیت، متحیر و منتظر بودند. من باورم نمیشد و هر لحظه خیال میکردم الان است که عباس از میان تابوت بلند شود و همه را به باد فحش و ناسزا بگیرد و بگوید جمع کنید این مسخره بازیها را. اما عباس بلند نشد و قبر را با خاکها و برفها و یخها و سنگها پر کردند و همگی برگشتیم پی کار و زندگی خودمان. زمستان که میشد، عباس می‌گفت: کابلی‌های دیوث، پیرهای خود را در زمستان، در اتاقی سرد می‌خوابانند تا زودتر بمیرند و از شر آنها بیغم شوند. همین است که در زمستان به هر اداره و ارگان دولتی که مراجعه میکنی غیر از اطلاعیه ترحیم و جنازه پیرکی‌ها، هیچ خبر دیگری بر بورد اعلانات نمی‌بینی. هر چی می‌گفتیم عباس، یک کمی رعایت کن، با همان صراحت همیشگی خودش می‌گفت: ولینه، دروغ میگم؟ برف، بر و بالین شهر را در زیر لحاف سفید رنگی، پوشانده بود و شهر به خوابی عمیق فرو رفته بود. در این میان تنها چند گل زرد رنگ از خاندان شلغم، از زیر برفها، بیرون آمده بود و خودنمایی میکرد.](https://pen.momtazhost.com/wp-content/uploads/2026/02/10235314466501398.jpg)
Posted by | فوریه 5, 2025
در ونکوور برف می‌بارید و دوباره داستان «مردها را قَول اس» را با صدای نویسنده اکرم عثمان، گوش میکردم. داستان شیر و طاهره و کاغذ پران و کابل. «برف می‌بارید...
Posted by | فوریه 1, 2025
چند وقتی میشود متوجه شده‌ام بخاطر طرح‌ها و حمایت‌های دولت کانادا و بریتیش کلمبیا، میتوانیم بچه‌های زیر ۱۸ سال را ببریم پیش دندان‌پزشک تا کارهایی مثل چکاپ و تمیز کردن...
Posted by | ژانویه 30, 2025
آدمی تشنه‌ی توجه است. آدمی در هر سن و سالی که باشد، به تشویق نیاز دارد. امروز در تنهایی، خودم را تشویق کردم. بلند شدم و به افتخار خودم یک...
![از کار خسته شده بودم، در واقع از فکرهای عجیب و ابرهای سیاهی که دور سرم می‌چرخیدند خسته شده بودم و نمی‌توانستم تمرکز خودم را حفظ کنم و مغز کار نمی‌کرد. از دفتر کوچک‌مان که نام آن را آشیانه‌ی گنجشک گذاشته‌ایم، برآمدم و به سمت Burnaby Central Park رفتم تا کمی هوای تازه بخورم. به قول دوست شاعر ما، @[100005477529175:2048:Zia Qasemi] با خودم تکرار میکردم که: هر روز می‌رسم لب این سالخورده رود با کوزه‌ای که بشنوم از آبها سرود زندگی در کانادا، خوب است، اما تلخی‌های خاص خودش را دارد. چیزهایی که پارسال برایم گس و گنگ و مبهم بود، امسال شیرین شده، شبیه خرمالو های سفتی که از دکان میخرم و یک گوشه‌ی آشپزخانه میگذارم و بعد از مدتی هر کدام آنها برای خودشان شربت می‌شوند. سنترال پارک برنابی یک دریاچه دارد. اولین بار بود که می‌دیدم قسمت‌هایی از سطح این دریاچه را یخ زده. مرغابی‌ها در یک گوشه‌ی دیگر دریاچه، که آفتاب رخ است، شنا می‌کردند، بعضی از آنها هم روی یخها راه می‌رفتند. سال قبل، برای خریدن دو تا مانیتور دست دوم از Market place فیسبوک، گذارم به این پارک افتاده بود. با دوچرخه آمده بودم و خیلی آرام رکاب میزدم تا مانیتورها آسیب نبینند. حالا هم هر بار که فرصتی دست می‌دهد، خودم را به کنار این دریاچه می‌رسانم و مرغابی‌های نر و ماده را نگاه میکنم که جفت جفت در کنار هم شنا میکنند و همیشه از خودم می‌پرسم: اینها کجا تخم می‌گذارند؟ در کنار دریاچه، یک دکه است که از آنجا طبق معمول، یک گیلاس Hot chocolate میخرم و برای خودم در مسیرهای پیاده روی پارک می‌گردم. درخت‌های گیلاس و افرا، لخت و بدون برگ و شکوفه هستند. همیشه برگ‌ریزان و خزان درختان برایم جالب بوده. یعنی خیلی دوست دارم فیزیولوژی ریزش برگ درخت را مرور کنم. همین چیزی که این سالهای مهاجرت، خود من دچارش شده بودم. برگ‌هایم ریخته بود!!! رنگارنگی و جلوه‌ی برگهای پاییزی در ونکوور، بی نهایت زیباست. بهار و موسم Sakura صورتی رنگ که از آن بهتر. همین چیزهاست که کم‌کم آدم را عاشق خودش میکند و نمی‌گذارد از اینجا جُم بخورم. میخواهم پادکست درست کنم. کم‌کم در آنجا قصه بگوییم و داستان تعریف کنیم. روایت و داستان انسانهای نازنینی که در دوران‌های مختلف تاریخ، مجبور شدند در یک لحظه، تمام زندگی خویش را در یک جامه‌دان کوچک ده بیست کیلویی جمع کنند و با ترک یار و دیار خویش، سر از این غربی‌ترین گوشه‌ی دنیا درآورده‌اند. ما با همه‌ی تفاوتهایی که داریم، در یک چیز مشترک هستیم. حالا ما بهار و خزان همدیگر را خوب می‌فهمیم و درک میکنیم.](https://pen.momtazhost.com/wp-content/uploads/2026/02/10235246707367462.jpg)
Posted by | ژانویه 24, 2025
از کار خسته شده بودم، در واقع از فکرهای عجیب و ابرهای سیاهی که دور سرم می‌چرخیدند خسته شده بودم و نمی‌توانستم تمرکز خودم را حفظ کنم و مغز کار...
Posted by | ژانویه 17, 2025
چند روز قبل، من و مهندس محمد صالحی، سالگرد یکساله شدن شرکت ممتاز در کانادا را جشن گرفتیم. یکسال میشود که ما با هم سرگرم تحقیق و توسعه و اجرای...
Posted by | ژانویه 9, 2025
🔗 https://cloud.google.com/find-a-partner/partner/momtaz-ict
Posted by | ژانویه 7, 2025
🔗 https://cloud.google.com/find-a-partner/partner/momtaz-ict
Posted by | ژانویه 6, 2025
سال نو شد، حال من هم بهتر شده. از روزی که کله پاچه خوردم و شب کله‌پا شدم و کارم از ناز و نوازش زیاد به آمبولانس و اورژانس رسید،...
![چند هفته قبل، به دعوت خانم دکتر ایرانی که همسایه یک خیابان بالاتر از ما است، رفتیم کازینو Rock River در منطقه ریچموند. البته یادداشت مربوط به این تجربه زیبا را چند روز قبل می‌نوشتم که یکهو دستم به صفحه موبایل خورد و همه نوشته‌ها ناپدید شدند و دیگر حس و حال نوشتنم نیامد. ما به کازینو رفتیم، البته برای خوردن صبحانه و نان چاشت‌اش که به سیستم بوفه است. یعنی شکم سیر هر چی میخواهی از ساعت یازده تا سه بعدازظهر میخوری بخور، از سالاد سبزی و میوه گرفته و ترشیجات خوشمزه بگیر تا انواع کباب و سوپ و کیک و استیک و نوشیدنی‌ها و البته بستنی (آیسکریم) خیلی خوشمزه. من از روز قبل شکمم را خالی نگه داشته بودم تا بتوانم خوب بخورم. کازینو مجهز و بزرگ بود، که هتل و رستوران و مرکز بازیهای مختلف و استخر و سونا جکوزی هم دارد. راه ورودی آن هم مستقیم از مترو و SkyTrain میتوانی وارد کازینو بشی. پارکینگ چند طبقه و وسیع رایگان هم دارد. من خیلی دوست دارم بازی پوکر را با بچه‌هایم یاد بگیرم و حتی برنامه‌ریزی کردم که وقتی درست و حسابی جا و مکان مشخص پیدا کردیم و از حال و هوای مهاجرت و خانه به دوشی برآمدیم، برای این کار با برنامه مشخص پیش بروم و امکانات و وسایل لازم پوکر را فراهم کنم. البته ورود افراد زیر ۱۹ سال به کازینو ممنوع بود. اما در بخش رستوران کازینو با همراهی یک بزرگسال اجازه دارند. که ما از همان ابتدا فقط بزرگسالان رفتیم. برای ورود، کارت شناسایی عکس دار هم نیاز است. خانم دکتر، پذیرایی گرم و صمیمی و هیجان انگیزی داشت. خانه‌اش آباد. ویو و منظره رستوران مشرف بر رودخانه و پل و قایق و کشتی بود. و از همه مهمتر، هر جور غذا با هر سلیقه و هر مقدار که دوست داشتی، فراهم بود. در مرحله بعد هم رفتیم بخش بازیها و شرط بندیها و چیزی که توجه ام را جلب کرد، کیفیت بالا و تصاویر گلسی مانیتورهای کازینو بود. همچنان محیط با نور مصنوعی که اصلا گذر شبانه روز را متوجه نمیشوی. دیگر اینکه کازینو پر بود از افراد پیر و بازنشسته که معاش بازنشستگی خود را میگیرند و میآیند اینجا تا برای هیجان و خوشگذرانی و تفریح این پولها را خرج کنند. بعضی وقتها هم برد های خوبی میکنند. اما در مجموع یکی از اهداف کازینوها، بیرون کشیدن پول از دست افراد پیر و بازنشسته است که هر ماه و به طور مستمر از دولت دریافت میکنند. درآمد کازینوها، سه تقسیم میشود، یکیش می‌رود برای کمک به خیریه‌ها، یکی دیگرش به عنوان مالیات دولت و باقیمانده جمله درآمد کازینو حساب میشود. به توصیه دوست خوبم، جناب @[100001224276498:2048:Zaki Oquab] رفتیم که ۷۷۷ بازی کنیم اما این بازی را نداشتند. به جای آن چند مدل دیگه بود که بازی کردیم و در نهایت چهارصد دلار باختیم و در آخر ها، خانم دکتر با مهارت و جادوگری خاصی که از چینی‌ها یاد گرفته بود، پانصد دلار برد کرد و نتیجه صد دلار فایده بود که آنرا به فروهر داد تا خرج درس و تحصیل خود کند. به نظر من، زندگی با قماربازیها و شرط بندیها زیبا است. . خیلی از پیشرفتها، مدیون قمار و پیش بینی احتمالات و کشف تریک‌ها و شگردهای آن است. خانم دکتر به نقل از مادر خدابیامرزشان گفت: قمار، بردش هم باخت است، باختن‌اش که باخت است. دور از دلتان، من از تمام خوراکی‌های کازینو، هوس ترشی کرده بودم. مخصوصا خیار شور را و اون کلم برگهای بنفش رنگ و ترش را. البته بستنی هم چسبید. خدا شاهد است تا دو روز بعد از آن، به غیر از آب هیچ نخوردم و به غیر از شکر پروردگار، هیچ نگفتم. که شکرگزاری راه و رسم دیرینه‌ی سالکان و پویندگان راه حق است. امشب و اکنون که ساعت چهار صبح است،در خانه، کله‌پاچه بار گذاشتیم. بوی خوش آبگوشت و گندم و نخود و ادویه‌ها در خانه پیچیده و من کشیک میدهم تا آبگوشت خوب پخته شود و استخوانهایش نرم شود. با آتش ملایم، دیگ بزرگ روی اجاق در حال قل‌قل و جوشیدن است و من در تایم فریمهای پانزده دقیقه و نیم ساعته! یکبار میروم و با کفگیر محتویات دیگ را بهم میزنم و بعد میایم به کندلها نگاه میکنم. امشب بعد از مدتها یک trade کوچولوی بیست دلاری با پوزیشن Short و با leverage 5 روی بیتکوین زدم تا بهتر بیدار بمانم. دیدن کندلها و غرق شدن در خیال پلوهای باطل، از صد تا فیلم سینمایی هیجان انگیزتر است. باور نداری خودت امتحان کن. لعنتی مگر حالا پایین می‌آید؟ یاد وقتهایی می‌افتم که توپ پلاستیکی دو لایه ما بین شاخه‌های درخت، گیر میکرد و هر چه با سنگ می‌زدیم و یا شاخه را تکان می‌دادیم فایده نداشت و توپ پایین نمی‌افتاد. شنیدم در کابل هم برف باریده چه برفی، این برف و این آبگوشت و این سال نو را به فال نیک میگیرم و به پیش میرویم. هر چه بادا باد.](https://pen.momtazhost.com/wp-content/uploads/2026/02/10235116062221415.jpg)
Posted by | ژانویه 2, 2025
چند هفته قبل، به دعوت خانم دکتر ایرانی که همسایه یک خیابان بالاتر از ما است، رفتیم کازینو Rock River در منطقه ریچموند. البته یادداشت مربوط به این تجربه زیبا...
Posted by | دسامبر 31, 2024
یک، دو، سه، چهار آمده فصل بهار پنج، شش، هفت، هشت بیا که بریم به گلگشت بزنم به تخته، ما یک خانواده‌ی هشت نفره هستیم. دو تا مادر، دو تا...
