atiq

تک درختی در نگاه جاده‌ام باورم کن مثل چشمت ساده‌ام با امید مالک قلبت شدن خوب من پاییز هم گل داده‌ام نام تو روییده بر پیشانی‌ام عشق تو گل کرده در سجاده‌ام این شعر را چند سال پیش در جایی خوانده بودم. هر چی گوگل را سرچ کردم نیافتم‌. همینقدرش را یادم مانده بود. ادامه‌اش را می‌شود بنویسید؟
Posted by | نوامبر 15, 2021
تک درختی در نگاه جاده‌ام

تک درختی در نگاه جاده‌ام باورم کن مثل چشمت ساده‌ام با امید مالک قلبت شدن خوب من پاییز هم گل داده‌ام نام تو روییده بر پیشانی‌ام عشق تو گل کرده...

Continue Reading
Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان این روزها دارم خا‌کبرگ جور میکنم. برگهای خرانی را در یک چوقوری می‌ریزم و رویش خاک پوش میکنم. تا بهار برگها پوسیده می‌شود و از آن برای خاک گلدانی کار میگیرم. اگر امید به زندگی بشر حتی به یکسال هم برسد، این کار را تکرار میکنم. خیر ببینه کسی که یادم داد صبکی بعد از بیدار شدن، ۴ گیلاس آب شیرگرمک (وِلَرم) بنوشم. با همین راه حل ساده، از کلان مصیبت نجات یافتم. اگر نه هر روز سردردی و بدخویی داشتم. این روزها، دو ساعت پیاده گردی، دوساعت کدنویسی و دو ساعت کارخانگی با اولادا دارم. از همه سخت‌تر، جواب دادن سوالات عجیب و غریب اولادا است. باید روزانه دوساعت آمادگی برای درس دادن به کودکان را هم تمرین کنم.
Posted by | نوامبر 14, 2021
Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان این روزها دارم خا‌کبرگ جور میکنم. برگهای خرانی را در یک چوقوری می‌ریزم و رویش خاک پوش میکنم. تا بهار برگها پوسیده می‌شود و...

Continue Reading
Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان تایم، ساعت، زمان، ثانیه، دقیقه، بجه، لعنت به لحظه‌های دوری. آیا کسی که حیوان خانگی نگاه می‌کند، حتما با همه حیوانات مهربان است؟ یا تنها با حیوان خودش که ادای آدمها را تقلید می‌کند خوشخوی است؟ آیا شیر واقعا کلسیم دارد؟ و ما با خوردن شیر، کلسیم قابل جذب وارد بدن خود میکنیم؟ فیل و زرافه با آن همه عظمت و استخوان، که شیر نمی‌خورند، کلسیم خود را از کجا می‌کنند؟ آیا سیستم برق سولر واقعا برای محیط زیست مناسب است و جمله انرژی پاک به شمار میرود؟ آن همه خرابی که ساخت یک پنل خورشیدی ایجاد می‌کند چه؟ آن همه سرب و لیتیم که برای ساخت باتری مصرف می‌شود و ضایعات سیستم؟ آیا کسانی که پول دارند، واقعا قدر پول را می‌دانند؟ یا با زور و دزدی و فریب آنرا به دست آورده‌اند؟ آیفون ۱۳ آمده، کمیپوتر دارم CPU در حد لالیگا، فلان کِرمِچ (کفش ورزشی) برند را خریدم. پتلون فلان و عینک ریبان. همه این برندها، خار و مادر طبیعت را به هم می‌دوزند تا یک چیزی را به خورد ما بدهند. چرا ما پشت کلمه‌ی گرین Green خود را پنهان می‌کنیم؟ چند روز میشه شامل یک برنامه شدم. استارت‌اپ گرین ری‌وی‌یو. Startup green review بین خودمان باشد، به این نتیجه رسیدم وقتی که همه ما انسانها بمیریم، طبیعت آب خوش از گلویش پایین خواهد رفت. اما نمیتوانم این را اظهار کنم. باید مشخص کنم فلان برند و فلان کمپنی خوب است نایس است، کیوت است. خلاق و اینوویشن داره. در حالی که واقعا دلم می‌خواهد گلوی همه‌شان را فشار بدهم. از بس که طبیعت را آلوده می‌کنند. یک چیز جالب را بیان کنم: تا حالا از پیش کارخانه ترشی سازی رد شدید؟ تا حالا فابریکه کشمش پاک کردن را دیدید؟ تا حالا سمپاشی یک مزرعه سبزیکاری را دیدید؟ آیا میدانید در ساخت پول از روده حیوانات کار می‌گیرند؟ تا حالا کشتارگاه دیدید؟ تا حالا گاوی که از کشتارگاه گریخته باشد را چطور؟ تا حالا دیدید همین پتلون کابوی رنگ رفته را چطور جور میکنند؟ چه مقدار اسید و تیزاب مصرف می‌شود تا او رقم رنگ و روی رفته شود؟ تا به حال فابریکه ذوب فلزات را دیدید؟ یک چال وطنی برایتان بگویم: بسیاری فابریکه ها، شبها کار می‌کنند. چرا؟ چون دود سیاه وحشتناک آنها دیده نشود. خار طبیعت را آبستن می‌کنند اینها. راستی یک چیز دیگه: بهترین قماربازها و قمارخانه هایی که دیدم وسط باغ بودند زیر درخت، در هوای آزاد، لب جوی آب، در دل طبیعت. قماربازها، صاحبان همان فابریکه‌ها بودند، آدمهایی نایس و دست و دلباز و گرین و طبیعت دوست. یک جای کار می‌لنگد، میخواهم ابراهیم‌وار و خلیل‌ الله رقم وارد جمعیت قماربازها شوم و بت‌ها را بشکنم. استشهاد کنم یا انتحار؟ هوس یک قمار بزرگ را دارم. تفنگچه‌ها را پر کنید. دوئل می‌کنیم. یا من یا شما. بی‌بی طبیعت هم به داد بابای طبیعت برسد.
Posted by | نوامبر 12, 2021
Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان تایم، ساعت، زمان، ثانیه، دقیقه، بجه، لعنت به لحظه‌های دوری. آیا کسی که حیوان خانگی نگاه می‌کند، حتما با همه حیوانات مهربان است؟ یا...

Continue Reading
داستان شما چیست؟ آن مشت محکم را در زندگی زده‌اید؟ آن شمشیر را از نیام کشیدید؟ من یکبار یک مشت خیلی محکم در زندگی‌ام زدم، آنقدر محکم که دستم شکست، دوبار عملیات شد و داکتر سیخ تیر کرد. چهار ماه در گچ بود. دو تا دو ماه. اما بعد از آن من آن آدم سابق نبودم. خیلی هم راضی بودم از مشتی که زده بودم. خیلی هم برایم گران تمام شد. اما راضی بودم‌. به خیال خودم، به عشق خود، ارادت خود را ثابت کردم. خیلی وقت بود که میخواستم یک مشت محکم به صورت روزگار بزنم و خود را از قفس اجبار و انکار رها کنم. رضای رهای رها. آن روز چرخید و چرخید و یک دم شام شبیه یک گردباد کوتاه فرود آمد. مشت را زدم. محکم هم زدم. همه چیز هم در چند ثانیه اتفاق افتاد. شبیه یک گردباد، و مرا بلعید و با خود برد بالا، هر بار هم که آن حادثه فکر میکنم می‌بینم دقیق و فریم به فریم در ذهنم ثبت شده است. به حالت اسلوموشن. سالها از آن روز می‌گذرد و من راضی‌ام. شبیه رضایت کسی که این روزها پاسپورت خود را می‌گیرد و حس می‌کند قهرمان است. هر زمان آثار زخم دستم را لمس می‌کنم، احساس هویت می‌کنم. احساس میکنم تاریخ تولد من اصلا همین زخم است‌. و من قبل از آن وجود نداشتم‌. این روزها بدجور تنم می‌خارد، برای زخمی شدن. برای گرفتن عکس یادگاری با روزگار لعنتی. گاهی زخمی شدن از زخم زدن بهتر است. خنجرهایتان را تیز کنید. یا سُیوف خَذینی. من این زخم‌هایم را دوست دارم. من فکر می‌کنم داستان زندگی، چیزی به جز خوردن و خوابیدن و مصرف بی‌جای اکسیژن باید باشد.
Posted by | نوامبر 10, 2021
داستان شما چیست؟

داستان شما چیست؟ آن مشت محکم را در زندگی زده‌اید؟ آن شمشیر را از نیام کشیدید؟ من یکبار یک مشت خیلی محکم در زندگی‌ام زدم، آنقدر محکم که دستم شکست،...

Continue Reading
Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان یادت است یکبار پُرسان کردی سامان چیست؟ گفتم سامان به تنهایی معنی ندارد، باید گفته شود سر و سامان، باز گفتی: خَی (پس) سَلمان چی معنی میدهد؟ او سر را سامان میدهد. او را سلمان بگوئیم یا سامان؟ سلمانی که سامان دارد را ماساژ می‌گویند و در فیلم‌ها و دیگه مملکتها یافت میشه. پشت ازو نگرد. سر کوچه ما چند روز شده یک سلمانی باز شده، یک مرد لاغر میانسال با موهایی بسیار کم پشت و بروت نازکگ پشت لبش، رنگ و رخی شبیه ته گیلاس قهوه، سیگاری بر لب و شانه و قیچی در دست، در سمت آفتاب‌رخ بلاک، هر سر ۵۰ روپه. تمام تجهیزات دکان سیار اش، یک چوکی و یک دستمال است که گرد گردن مشتری پیچ میدهد و با یک نفس عمیق هم سیگرت خود چالان میکنه و هم قصه‌اش را. خوبی‌اش این است که تو را هم درگیر می‌کند، خوب بلد است دنبال نقاط اشتراک مشترک بگردد. مَچُم (نمیدانم یا نمی‌فهمم) آرایشگر است یا نیست، مَگَم (اما) با زبانش، زمان را خوب لَشم (تر و تمیز) می‌بُرد. شبیه قصاب که با کارد بِلَوخورده‌ی تیز، شَرت شَرت گوشتهای لُخم را از لاشه‌ی گوسفند جدا می‌کند. مه اصلا بخاطر کوتاه کردن موهایم نمیروم پیش‌اش، چند روزی میشه هر روز میروم برایش چای دم کنم. قصه بدون چای نمیشه. برای مشتری: هر پیاله چای ۵ روپه. ۱۰ روپه را ۲ دانه
Posted by | نوامبر 9, 2021
Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان یادت است یکبار پُرسان کردی سامان چیست؟ گفتم سامان به تنهایی معنی ندارد، باید گفته شود سر و سامان، باز گفتی: خَی (پس) سَلمان...

Continue Reading
Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان از شمار دو چشم، یک تن کم.
Posted by | نوامبر 8, 2021
Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان از شمار دو چشم، یک تن کم.

Continue Reading
Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان بدون کدام گپ و سخن، آهسته آهسته کِرمِچ (پوتین یا کتانی)هایم را می‌پوشم و تک و تهنا، طرف تپه‌های شهرک، کَش میتم. (راه می‌افتم) از ترس دزدها، جیبهایم را خالی کردم. تنها و تنها یک بوتل آب گرفتم و یک مشت کشمش نخود. وقتی افکار هجوم می‌آورند و کاری از دستم ساخته نیست، دیوانه میشوم. باید آب زیاد بخورم و بعدش دوان دوان بروم یک جای خیلی بلند و از آنجا، از آن بلندیهای مشرف بر شهر، بشاشم به دنیا و شر و شور اش و اینگونه حداقل کمی راحت میشوم و احساس قدرت میکنم. یک جمله از برتراند راسل وطنی خودمان نقل میکنم: آنها که می‌گویند گریه در زیر باران را دوست دارم، چون کسی اشکهایت را نمی‌بیند، همان لاشی‌هایی هستند که در حوض آب‌بازی شاش می‌کنند. من مدیتیشن و سکوت و این سوسول بازیها را نمیخواهم. مدیتیشن برای من همان است که گفتم. فقط بروم بالای بالای بالا، من جاهای بلند را دوست دارم.
Posted by | نوامبر 7, 2021
Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان بدون کدام گپ و سخن، آهسته آهسته کِرمِچ (پوتین یا کتانی)هایم را می‌پوشم و تک و تهنا، طرف تپه‌های شهرک، کَش میتم. (راه می‌افتم)...

Continue Reading
Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان در متاورس، ما دنیای خودمان را می‌سازیم. واحد پولی دلخواه خودمان را داریم و ارزش‌های خود را ایجاد می‌کنیم. و آنها را می‌توانیم بفروشیم. تخیل زیبا، خیلی در ایجاد این دنیا به ما کمک می‌کند. در شرایط امروز وطن، می‌دانم سخت این سخن، اما بگذارید یک تجربه را از سال‌های ۲۰۱۳ با شما شریک کنم. در گولایی (سه راهی) دواخانه، در تاکوی(زیرزمین) یک مارکت، تماما گیم نت بود. یک روز رفتم اونجا، یک ایرانیگک (افغانستانی با لهجه کاملا تهرانی) را دیدم که ردمرز شده بود، جوان بود و قواره کارگری داشت. گچکاری می‌کرد و اطراف ناخنهایش همیشه از گچ سفید بود. گفت وقتهای بیکاری، اینجا می‌آید گیم می‌زند و هیرو(قهرمان) جور می‌کند و می‌فروشد. بعدتر ها یاد گرفته بود هیروها را به عربها با قیمت بالاتر بفروشد. هفته یک هیرو ۳۰۰ دلاری جور می‌کرد. بهتر از درآمد گچکاری بود. دائمی هم بود. نقد بود و پشت صاحب کار برای پیسه نمی‌دوید و تحقیر نمی‌شد. آن‌زمان برایم قابل هضم نبود که چرا یک نفر باید هیرو بخرد. گیم فقط برای وقت تلف کردن است. اما اینگونه نبود. برای تم دادن و رقابت و شاخ و شانه کشیدن هم است. برای شرط بندی و ایجاد افتخار. حالا میخواهم موضوع انشا بدهم به شاگردهایم: دنیای کودکانه خود را چطور می‌سازید؟ و تک تک دنیاهای ذهنی آنها را در متاورس به واقعیت تبدیل کنیم. شبیه طرح 3D خانه‌ها، قبل از ساخته شدن. ذهن زیبا، ارزشمند است. تفکر خوب خریدار دارد. من متاورس دوست دارم.
Posted by | نوامبر 6, 2021
Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان در متاورس، ما دنیای خودمان را می‌سازیم. واحد پولی دلخواه خودمان را داریم و ارزش‌های خود را ایجاد می‌کنیم. و آنها را می‌توانیم بفروشیم....

Continue Reading
Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان تصمیم گرفتم به جای گراف، از اینها ببافم. سریع و ساده، با نخ و تار سیاه و سرخ، چند خط منحنی و صاف را روی دل سفید تکه (پارچه) رسم میکنم و به نرخ عشق می‌فروشم. Simple & Fast می‌دانید چرا مولانا به بلخ بازنگشت؟ خیلی ساده است جواب. چون با بازگشت به بلخ، خود را پیر احساس می‌کرد. می‌دانید چرا پدرم بعد از سی سال که از تهران به بلخ بازگشت تنها دو روز آنجا ماند؟ چون خود را پیر احساس می‌کرد. من‌ هم وقتی بعد از مدتها، برای ادامه تحصیل به دانشکده محل تحصیل خود در شهر کرج رفتم احساس کردم همه‌ جا آرد پاش‌داده‌اند. همه چی رنگ پیری و فرسودگی داشت برایم. ترسیدم و فرار کردم و اطلبوالعلم من المهد الی‌الحد را بوسیدم و فعلا گذاشتم کنار. خیلی از ماهایی هم که مهاجر میشویم، دیگر به زادگاه و مکان قبلی برنمیگردیم، مگر اینکه در آنجاها احساس جوانی کنیم. ما مردها هم شبیه زنها می‌خواهیم سن و سالمان را کسی نفهمد. اول از همه خودمان را می‌خواهیم فریب بدهیم. پ.ن: در شرکت کالیکو، Calico Lab از زیر مجموعه‌های آلفابت، داریم روی احساس Juvenility کار میکنیم. کیفیت شبهای جمعه را باز هم می‌خواهیم در سنین بالاتر، ببریم بالاتر. تا دوصد سالگی. باز هم بگویید رضا بد است. دوستتان دارم. ❤
Posted by | نوامبر 4, 2021
Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان تصمیم گرفتم به جای گراف، از اینها ببافم. سریع و ساده، با نخ و تار سیاه و سرخ، چند خط منحنی و صاف را...

Continue Reading
Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان گاهی به جای تسکین سردرد و مصرف استامینوفن، شاید به یک شاخه گل از یک محبوب شدیدا نیاز داشته باشیم. این را از هم دریغ نکنیم. الانسان عبد الاحسان. آدمی بنده‌ی مهربانی است.
Posted by | نوامبر 3, 2021
Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan صبح بخیر افغانستان گاهی به جای تسکین سردرد و مصرف استامینوفن، شاید به یک شاخه گل از یک محبوب شدیدا نیاز داشته باشیم. این را از هم...

Continue Reading