Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

تایم، ساعت، زمان، ثانیه، دقیقه، بجه،

لعنت به لحظه‌های دوری.

آیا کسی که حیوان خانگی نگاه می‌کند، حتما با همه حیوانات مهربان است؟ یا تنها با حیوان خودش که ادای آدمها را تقلید می‌کند خوشخوی است؟

آیا شیر واقعا کلسیم دارد؟ و ما با خوردن شیر، کلسیم قابل جذب وارد بدن خود میکنیم؟ فیل و زرافه با آن همه عظمت و استخوان، که شیر نمی‌خورند، کلسیم خود را از کجا می‌کنند؟

آیا سیستم برق سولر واقعا برای محیط زیست مناسب است و جمله انرژی پاک به شمار میرود؟ آن همه خرابی که ساخت یک پنل خورشیدی ایجاد می‌کند چه؟ آن همه سرب و لیتیم که برای ساخت باتری مصرف می‌شود و ضایعات سیستم؟

آیا کسانی که پول دارند، واقعا قدر پول را می‌دانند؟ یا با زور و دزدی و فریب آنرا به دست آورده‌اند؟

آیفون ۱۳ آمده، کمیپوتر دارم CPU در حد لالیگا، فلان کِرمِچ (کفش ورزشی) برند را خریدم. پتلون فلان و عینک ریبان.

همه این برندها، خار و مادر طبیعت را به هم می‌دوزند تا یک چیزی را به خورد ما بدهند.

چرا ما پشت کلمه‌ی گرین Green خود را پنهان می‌کنیم؟

چند روز میشه شامل یک برنامه شدم. استارت‌اپ گرین ری‌وی‌یو.

Startup green review

بین خودمان باشد، به این نتیجه رسیدم وقتی که همه ما انسانها بمیریم، طبیعت آب خوش از گلویش پایین خواهد رفت.

اما نمیتوانم این را اظهار کنم. باید مشخص کنم فلان برند و فلان کمپنی خوب است نایس است، کیوت است. خلاق و اینوویشن داره.

در حالی که واقعا دلم می‌خواهد گلوی همه‌شان را فشار بدهم. از بس که طبیعت را آلوده می‌کنند.

یک چیز جالب را بیان کنم:

تا حالا از پیش کارخانه ترشی سازی رد شدید؟

تا حالا فابریکه کشمش پاک کردن را دیدید؟

تا حالا سمپاشی یک مزرعه سبزیکاری را دیدید؟

آیا میدانید در ساخت پول از روده حیوانات کار می‌گیرند؟

تا حالا کشتارگاه دیدید؟

تا حالا گاوی که از کشتارگاه گریخته باشد را چطور؟

تا حالا دیدید همین پتلون کابوی رنگ رفته را چطور جور میکنند؟ چه مقدار اسید و تیزاب مصرف می‌شود تا او رقم رنگ و روی رفته شود؟

تا به حال فابریکه ذوب فلزات را دیدید؟

یک چال وطنی برایتان بگویم: بسیاری فابریکه ها، شبها کار می‌کنند. چرا؟ چون دود سیاه وحشتناک آنها دیده نشود.

خار طبیعت را آبستن می‌کنند اینها.

راستی یک چیز دیگه: بهترین قماربازها و قمارخانه هایی که دیدم وسط باغ بودند زیر درخت، در هوای آزاد، لب جوی آب، در دل طبیعت.

قماربازها، صاحبان همان فابریکه‌ها بودند، آدمهایی نایس و دست و دلباز و گرین و طبیعت دوست.

یک جای کار می‌لنگد، میخواهم ابراهیم‌وار و خلیل‌ الله رقم وارد جمعیت قماربازها شوم و بت‌ها را بشکنم. استشهاد کنم یا انتحار؟

هوس یک قمار بزرگ را دارم. تفنگچه‌ها را پر کنید. دوئل می‌کنیم.

یا من یا شما. بی‌بی طبیعت هم به داد بابای طبیعت برسد.