Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

– یک روپه مه دارم، یک روپه هم تو داری،

مه یک روپه خوده به تو میتم، تو هم یک روپه خوده به مه میتی،

حالا باز هم هرکدام ما یک روپه داریم.

این داد و گرفت است. بده بستان است، اقتصاد است. اگر تو یک چیزی به دست میاری، حتما کسی در جایی چیزی از دست داده.

– یک چیز تو بَلَدی، یک چیز مه یاد دارم،

یک چیزی که تو بلدی به مه یاد میتی، یک چیزی که بلدم را یاد میتمت، حالا هرکدام ما دو چیز یاد گرفتیم، بدون اینکه چیزی از کسی کم شده باشد.

این قدرت آموزش و قدرت عشق است.

اگر تو یک بوسه به من بدهی، من هم یک بوسه به تو می‌دهم. حالا هر کدام دوبار همدیگر را بوسیده‌ایم. این را با داد و ستد و اقتصاد اشتباه نکنید. این عشق است. قدرت است، طاقت است، توان است.

نرخ بازار هر چه باشد، قیمت عشق کم نمیشه.

در عشق از هم یاد می‌گیریم، دل داده نمیشه، دل گرفته نمیشه، دل یاد میکند، دل یاد می‌شود، آدم نادیده گرفته می‌شود، آدم به چشم می‌آید.

اما در هر دو حالت عشق و اقتصاد، اعتماد شرط است. بدون اعتماد، بدون اعتبار، کاری پیش نمیره، آن پلتفرم و آن بستر ایجاد، اعتماد است.

اعتماد همدیگر را حاصل کنیم، اعتبار به وجود بیاریم. بسترها نیاز است. چه در عشق چه در اقتصاد.

چهار حالت اشتراک، افتراق، اختلاف و اجتماع در مجموعه‌ها را دوباره خواندم، بعد از حدود ۲۵ سال.

اینبار آن نوجوان گیج و منگ سابق نیستم. کوله‌باری از تجربه دارم.

میخواهید با شما شریک کنم؟

عاشقانه پیش برویم یا پیسه‌اش را می‌دهید؟

لایک کنید کمنت کنید، این عشق است. 😉

این دلخوشیهای کوچک را نثار همدیگر کنیم.

دوستتان دارم. ❤

پ.ن: اسم این گل، ارکیده است.