Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

دو تا استاد دارم. یکی شراب و کبابی، دیگیش سم صحی، ملا و آگاه و لفظ قلم و روانشناس.

ذهنم را چند وقتی این قضیه #deep درگیر گرده بود که این روزها این دیپ و عمیق چیست که در مورد همه چی میشنویم؟

#Deep_thinking, #deep_study, #deep_web, deep deep deep.

از اساتید پرسان کدم،

استاد ملا و روانشناس و ادیب گفت: ببین رضا، تو هر روز نفس میکشی؟ گفتم عا، گفت خب بعضی وقتها نفسهای عمیق هم میکشی. گفتم عا. گفت خب دیگه، چیز جدیدی نیست، از سابق هم وجود داشته، نحوه‌ی مارکتینگ قضیه را تغییر دادند تا ما و شما فکر کنیم یک چیز جدید است و پیسه را از جیب ما بکشند بیرون. نمی‌شود زیاد عمیق بود که احساس خفگی دست بدهد، نمیشود زیاد هم سطحی بود که احساس بی ریشه‌گی ایجاد می‌شود.

این بود و بود تا اینکه از استاد شرابی پرسان کردم. زنگ زدم برایش، نشه بود، گفت خوب شد زنگ زدی گشاد. اگر نه غرق شده بودم در غم‌های خود.

در همو حالت نشه‌گی اش پرسان کردم: بچش این قضیه دیپ و عمیق چی است؟

گفت: سَی کو غم درون، اینمی حالت ماست دیگه، مه غرق بودم، دیپ بودم، زنگ تو مرا نجات داد، هوش کده باشی تنهایی دیپ نشوی، لامصب غرق‌ات میکنه. یگان تا را داشته باش پس بیاره تو را به زندگی عادی.