Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

“مستی و راستی”

قصه مستی و راستی را کردم برای شما؟

می‌دانید که در کابل، شراب منع است. از یک پیربابه در کابل پرسیدم: همی مَثَلِ مستی و راستی چیست بابه؟

گفت: بَچِم (پسرم)، یعنی مست نشو که مست شدی باز راست میشی و طبیعت‌ات که راست شد باز مُرداریهایت سَر میکنه. باز او وقت رسوای عالم و آدم میشی.

هوش کده باشی مست نشی.

خدا قسمت کرد، رفتم ازبکستان، (در ازبکستان شراب از آب معدنی یک چیزی ارزان‌تر است) در بخارا از یک بابه همی گپ را پرسان کردم،

بابه گفت: اَکَه جان(لالا، داداش)، تا راست نشدی، مست نشو. هر کس لیاقت مستی را نداره،

– در کابل، باران می‌بارید، براستی نباید مست شد. طبیعت همه جا را مردار کرده بود.

– در بخارا باران می‌بارید، طبیعت، مست بود.

دیدید که پیرها زیاد می‌گویند نرو، نشین، نخور، نپوش و ننوش؟ از اینها فرار کنید.

من پیری میخواهم که بگوید: برو، بشین، بخور، بپوش، و بنوش.

روزی تو خواهی آمد، از کوچه‌های باران

تا از دلم بشویی، غم‌های روزگاران

دعا میکنم طبیعت‌ات راست باشد و خودت مست.

جانت جور،

دوستت دارم. ❤