Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

دوباره می‌سازمت وطن، آهسته و پیوسته، نه با خشت جان خویش، نه با استخوان خویش، با سنگ، با قیر و ایزوگام، با ترمو‌وود، با گل و گلدان،

یک درس داشتیم به نام تعلیمات مدنی شاید شما هم داشتید، معلم از دوست ما سوال کرد: بنیانهای خانواده با چی محکم میشود؟ جواب بود: با تولد فرزندان، باز این دوست ما جواب داد: با سیمان، با تیرآهن، با گچ، با آجر، با خشت، معلم دوست ما را یک سیلی زد که چرا خوب درس نخواندی؟

حالا بیست و نه سال از آن روز گذشته، همو معلم، متقاعد (بازنسشته) شده و در کار ساخت و ساز آپارتمان است، و همو بچه دوست ما از کارگری به جایی رسیده که حالا کلان شرکت داره و تمام کارهای ساخت و ساز همو معلم را پیش میبره. معلم که اعتقاد داشت با تولد فرزندان بنیانهای خانواده محکم میشود، هر کدام از اولادهایش رفتند اروپا و مصروف زندگی خود هستند‌. دخترش با یکی جور آمد و گریخت، حالی ترکیه است. و این معلم از اینجا برای اولادهایش در اروپا پیسه حواله میکند که روزگارشان بچلد.

– ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر تا به حال سیمان آورده بودید، مملکت آباد شده بود.

– بنیان های خانواده، پیش از تولد فرزندان، با تولد فرزندان محکم میشود، اما بعد از تولد فرزندان، بنیانها سست میشود و با هر چی محکم میشود.

شبها که طرف خانه میرفتم فخریه را مسج میکردم که چی بیارم، اوایل زندگی یکی دو چیز میگفت و آخرش عشق نوشته میکرد، حالا فقط میگوید هر چی all things .

من بی تو در عجیب‌ترین شهر عالم‌ام

بی من تو در کجای جهانی که نیستی