Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

تمام پلان مردم جهان این است که تا تابستان زنده بمانند.

مه اگر تا هفته دیگه زنده بودم، صدهزاربار خدای خوده شکر میکنم.

صدهزار بار یعنی روزی ۱۴۵۰۰ دفعه

یعنی ساعتی ۶۰۰ بار

یعنی هر دقیقه ۱۰ دفعه خدای خوده شکر میکنم.

هر نفسی که فرو می‌رود، مُمِد حیات است و چون بر‌می‌آید، مُفَرَّح ذات، کرونا این را خوب ثابت کرد که نَفَس عزیز است،

پس در هر نفس دو نعمت است ‌و بر هر نعمت شکری واجب.

حالا که کرونا به ما دکترها و مهندسها و استادها به زور یاد داد که چطور #دستهای خود را پاک نگه داریم، حالا

آیا بلد هستید درست نفس بکشید؟ دم و بازدم چیست؟ #نفس_عمیق چه تاثیری بر آرامش انسان دارد؟

خواهید گفت: بله، اما همانند شستن دستها یک زور کار است که به ما نفس کشیدن و قدر و قیمت هوای تازه و پاک را یاد بدهد و ما کار بگیریم.

و اما تو ای پسر، دست و نَفَس از جمله‌ی جسم است که پاکی آن این همه توصیه شده است، برای تزکیه درون و نفس و پاکی چشم و دل چطور کنیم؟ از ما که گذشت، هر دختر و زن و ناموس مردم را دیدیم لبهای خود را لیسیدیم و در دل خود یک آخ مست گفتیم و گرد و خاک کردیم.

اما تو ای پسر، گوهی را که ما خوردیم تو نخور.

دل و دین و عقل و هوش و آب و شراب را از نو تعریف کن و از نو بساز. از خراب کردن‌اش نترس و خوبترش را تو بساز. والسلام زت‌زیاد. آ جان آ.

مقصد بین دانستن و انجام دادن فاصله بسیار است مثل شستن دستها، مثل پیسه داشتن و خوردن.

دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی‌فایده کردند

یکی آنکه آموخت و نکرد،(شستن دستها و چشم و دل پاک)

دیگر آنکه اندوخت و نخورد (آرد و گندم جمع کرده ماندیم.)