Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

قشلاق پدری ما چه در مزار و چه در تهران، درخت زیاد دارد.

فکر کن در تهران هم دقیقا مثل منطقه های چمتال و دولت آباد‌ واری یک جای مهاجر شده بودیم.

چیزهایی که تا به حال کشت کردیم و مراحل کاشت و داشت و برداشت و پس از برداشت را اجرا کردیم همراه پدرم اینها بوده:

۱.شلغم باور میکنید یا نه اولین دست کشت ما در ایران شلغم بود. خوب هم حاصل داد خوب هم فروخته شد.

۲. چغندر قند که سفید است و لب لبو که سرخ است.

۳. گل آفتاب پرست که وقت رسیدن دانه ها، گنجشگ و پرنده ها دشمن ما شده بودند و کار هر روزه ما تور دادن و پراندن آنها شده بود.

۴. جواری (ذرت، بلال)

۵. جاروی خانگی، که با کارگاههای ساخت جارو در منطقه شوش تهران بلد شدم.

۶. انواع کدو

۷. پخته (پنبه) که همو سال پدرم کشاورز نمونه در کشت پخته شناخته شد. یک بوته پخته بیشتر از ۸۰ غوزه داشت

و تا سه سال مصرف شوینده و صابون و روغن خانواده ما رایگان بود.

یک تیکت هم داده بود که از یک دکان در شمال تهران لباس بخریم. ایقه دور بود که کل فایده در کرایه موتر میرفت.

۸. بامیه که بعدا فهمیدم بامیه و پخته از یک خانواده هستند.

۹. خربوزه و تربوز (هندوانه) و طالبی و گرمک. در کشت خربوزه اولین بار یک جانور به نام جَریه (تَشی) را دیدم که از خارپشتک خیلی کلان تر بود و خربوزه ها را نیم خورده میکرد.

۱۰. انگور رقم رقم سرخ و سبز و سیاه، یک باغ انگور را که صاحب اش پیر شده بود و اولادهایش باغ را نگاهداشت نمی‌توانستند را چهار سال به طور شریک ۳ به ۲ به نفع دهقان پیش بردیم. زمستان تا بهار را کشمش می خوردیم. صبحانه کشمش، چاشت کشمش، شام کشمش، پلو کشمش، ایقه کشمش می‌خوردیم که دندانهای ما سیاه شده بود. همو سالها همراه یک مامای خود پوتَکایی(پنهانی) از چشم پدر، طرز تهیه شراب خانگی را یاد گرفتم. یک مورد جنایی هم پیش آمد که یک جنازه را در باغ انداخته بودند. و همو شراب خانگی ما را از کش و گیر حوزه (پاسگاه) نجات داد. نفر حوزه اهل دل بود.

۱۱. بانجان سیاه و بادرنگ و رومی(پامادور، گوجه فرنگی) و مُرچ (فلفل) که کشت هر ساله بود. کابل که آمده بودم زورم میداد برای ترکاری(سبزی) خریدن به دکاندار پول بتم !!!! هرگز در زندگی رومی و مرچ نخریده بودیم.

۱۲. و کشت تخصصی سبزیجات شیبید گشنیز پالک (اسفناج) نعنا تره‌تیزک (شاهی) گندنه(تره) جعفری شنبلیله ترخون مرزه مولی سرخک (تربچه) ریحان سبز و بنفش، که ۱۴ سال ادامه دادیم.

هم سن و سال همی خواهرزاده و برادرزاده‌هایم که در عکس میبینید بودم که کار دهقانی را شروع کردیم.