Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

هوا کم کم خوب سرد شده، رفتیم برای بی بی جان شال پشمی بخریم.

شما را با این طرحها و رنگهای جانانه تنها می‌گذارم.

برای درک لطافت این شالهای پَشمینه‌ی کَشمیری، باید چشمهای خود را ببندید و طراوت گلها را با دست لمس کنید.

عشق را از سرآغاز ایجاد پشم تا فروش این شال پشمی تماشا کنید.

حتی صدای بع‌بع‌ی گوسفند و بره‌ها را می‌توانید بشنوید.

من اگر قالی ببافم، لابه‌لای بافتنها و شانه زدنها، حتما شعر می‌خوانم.

من اگر نخها را رنگ کنم، لابلای رنگ‌آمیزی ها حتما شعر می‌خوانم.

من اگر طرح رسم کنم، اولش میروم یک جای بلند و خوش آب و هوا، و تجسم میکنم این طرح در نهایت به کجاها خواهد رسید. بعد یک چاینک چای آتیشی درست میکنم، یک سیگرتی چرس را هم پور میکنم و بعد طرح را از قلبم رسم میکنم. از این و آن کاپی نمیکنم.

من اگر قالین فروش شوم، حتما صدای زیبا و دلکش شعرها و آوازهای کارگاه‌های قالین بافی را به گوش خریدار می‌رسانم و فقط در مورد جنس و طرح و کار حرف نمیزنم. در لابلای تاروپود قالی، صد دل و هزار امید نهفته است. حتی با هوش مصنوعی یک اپلیکیشن درست می‌کنم که وقتی خریدار آنرا اسکن کند، صداها و زمزمه‌های بافنده در فضای اتاق خریدار از طریق home pod نفر پخش شود. یا با کمک google meet آنها بتوانند با هم دیدار داشته باشند و خودش لایو بگوید موقع بافتن، چه احساسی داشته است. نیاید قالین یکاولنگی را به دروغ از ناکجا آباد جا بزند،

الا ای نازنینم نازنینم، به پیش‌ات کمتر از خاک زمینم. ووووی

– یک جمله شنیدم که می‌گفت: sheep to shop

حالم بهم خورد از این اصطلاح مزخرف. چون این جمله عشق نداشت. همه چیز را پول می‌دید، همه چیز را می‌فروخت، بدون احساس، با بوی دلار.

این دست که بر گردن آن می‌بینی

دستی‌است که بر گردن یاری بوده است…..

گاهی آرزو می‌کنم ای کاش دختر می‌بودم و پای تک تک نوشته‌هایم را با رنگ سرخ و طرح لب، امضا می‌کردم. اینجوری 💋

این است شعر من

با خون تابناک تر از صبح

با تار و پود پاکتر از آب

این است کودک من و هرگز نگویمش

در قرنهای بعد

چنین و چنان شود