– گاهی شبها تیره‌تر و تاریک تر از آن است که صبح شود. شب س…

– گاهی شبها تیره‌تر و تاریک تر از آن است که صبح شود. شب سنگین می‌شود گاهی. تیره و تنگ و تلخ و سنگین شبیه قبر، شبیه استفراغ.

و چه سخت است انسان نتواند چنین شبهایی را صبح کند.

ولی صبح لعنتی با تمام طنازی و طراوت و روشنی راه خود را از پشت ابرها و کوههای مشرق باز می‌کند و با صدای قوقولی قوقوی یک عدد خروس یا صدای یک عدد گوساله یا صدای اذان یک مسجد و صدای پای رهگذران کوچه‌ی پشت دیوار، این نوید را میدهد که :”برخیز، امروز روز خوبی است.”

زندگی و انسان، جمع اضداد است. آب و باد و خاک و آتش ‌ایم. و در نهایت غباری به جا مانده از کاروان.

– مفت نباید باخت. پلنگ و ملنگ.