پیرزن درونِ مرا می‌شناسید؟

پیرزن درونِ مرا می‌شناسید؟

زنِ کربلایی، همسایه ما، همان که موهای سفید خود را با خینه و حنا رنگ می‌کند و در دو دسته، گِرد گَردن خود چوتی می‌کند و یک کلاه گل گلی به سرش می‌گذارد که درون آن کلاه، همیشه یک سوزن دارد. همان که اولاد‌ ندارند و همیشه قولنج می‌کند و مرا صدا می‌کند که پشت‌اش را لقد کنم و کشمش نخود برایم می‌دهد. همو که یک خال کبود وسط دو ابروی خودش دارد و چشم‌هایش همیشه سیاه و سرمه کشیدگی است.

زنِ کربلایی، بختاور است. دیشب به خوابم آمده بود. غرقِ غمهایم بودم. صدایم کرد و گفت: غم درون، بخه پشتم را لقد کن، قولنج کردم. راه نفسم را بند انداخته این قولنج. گفت تو را چی دیو زده که خیلیم‌هایت کشال است؟

گفتم چنین و چنان و آسمان و ریسمان را برایش بافتم.

گفت: رضا بچم، کربلایی مُرد، هیچ حالم تغییر نکرد. یاد گرفتم غم نخورم و کشمش نخود را دانه دانه بچینم و با دندان‌های نداشته‌ام در دهانم خیس کنم و بخورم.

دست خود را در جیب پهلویش کرد، یک مشت نخود بریان کشید و گفت: بیا بگیر، تو که جوانی و دندان داری، کورمَک کورمَک، نخودها را زیر دندانهایت مَیده کو (بشکن) که من هم کَیف کنم و احساس کنم دندان‌های تو، دندانهای خودم است. کشمش‌هایش را من دندان نداشتم، خوردم. نخودهایش مال تو. غم نخور بچم، کشمش و نخود بخور، جوان استی، دندان داری، شُکُر بِکش.

آرزو میکنم پیر شوی و جوانی و مستی اولادهایت را ببینی، شوخی‌هایشان را دیدی، خوشی‌هایشان را هم ببینی..

آرزو میکنم پیر شوی، یک پیر با دندان، یک پیر با خرمن‌های گندم و نان، که آب و دانه مَزه‌ات بته، دلت جمع باشه و لبت خندان، که خنده مزه‌ات بته.

دندان که نداشتی، خنده هم د رویت نمی‌شینه (نمی‌نشیند.)

غم نخور بچم. کشمش و نخود بخور، خنده کو که دندانهایت مالوم (معلوم، آشکار) شود. خنده کو، دندانهایت را ببینم که فکر کنم دندان‌های خودم است.

قدرِ خانه، قدرِ زندگی، قدرِ زن، قدرِ اولادها و قدرِ دندانهایت را بدان بَچِم.

کَمِ خوده ماکَم (محکم) بگیر و پشت پوده (سست) دیگرا نگرد.

بخیر آدمی به یک جایی می‌رسد که از خدا و دنیا، تنها یک گور طلبگار میشود.

دعا میکنم تیت و پَرَگ (پَخش و پَلا) نباشی و جمع شما جمع باشه، دعا میکنم هرگز در میدان خداوراستی (میدان بی کسی) نمانی و مُرادهایت حاصل شود.

تلخ و شیرین، گریه میکنم و می‌خندم.

نخودهای بی‌نمکِ بریان را با شوری آبِ دیده در دهانم ترکیب میکنم و زیر دندان کورمَک کورمَک میکنم و می‌خورم.

بهتر از ترکیبِ تیکلا و لیمو و نارنج و نمک است…

خدا را شاکرم که تیت نیستیم، که پَرَگ نشدیم.

دوستتان دارم…❤

خدا کَمِ‌تان نکنه، خدا دورِتان نکنه، خدا جور داشته باشه‌تانه.