هر چی گُله، به پای تو می‌ریزم

هر چی گُله، به پای تو می‌ریزم

تو گلی، من باغبونت عزیزم

دیروز سوار بر بایسکل، در اپلیکیشن Soundcloud توسط گوشگی Bluetooth بدون لین, آهنگ گوش میکردم. چند وقتی است سلیقه‌ام از آهنگ‌های انتخابی و ردیف شده، رفته به سمت حالت Shuffle و هر چه پیش آمد خوش آمد.

موقع آغاز حرکت، از آهنگ دختر گلفروش، حیدر گفته شروع کردم و خوش خوش در مسیر مخصوص بایسکل، برای خودم رکاب میزدم و غرق در تمنیات و خیالات خودم بودم.

ناگهان دیدم حالم خیلی خراب است، با اینکه سرک صاف و هموار بود، اما نفسم بند آمده بود و با اینکه ساجق می‌جویدم، اما گلویم تلخ تلخ می‌شد. آبی نوشیدم و گوشی موبایل را از جیبم کشیدم و دیدم به به، به آهنگهای مرتضی پاشایی (ره) رسیدم.

آنقدر این خدابیامرز تلخ میخواند که خدا میداند.

هیچوقت با تمام قشنگی که دارد، با خواندنهای مرتضی پاشایی حال نکردم. یک حالت عجیب کون سوزی درون آهنگهایش است که بدتر از ردّ هواپیماهای جت که در آسمان خط می‌کشند، آه از نهاد بشریت بیرون میکشد.

خداوراستی اگر بگویم، بدون سیگرت زدن، دود از درونت می‌برآید اغراق نکردم.

مچم چی کسی چه کاری در حقش کرده که اینطور تلخ و زهرآبه دار میخواند.

دبلیو دبلیو دبلیو، داد داد، نداد، خانه‌اش آباد، کون سوزی خوب نیست مرتضی. دل تنگ نباشد، کنج جهان تنگ نیست…

روانت شاد باد، نقطه سر خط.

آی دختر گلفروش، گل را ارزان نفروش…

من خودم باغبونم، قدر گل را می‌دونم…

تصمیم دارم از این مدل گلبوته‌ها که عکس‌اش را ماندم، جور کنم. دو دانه بوته را چند ماه پیش بر اساس همین استراکچر، قیچی زدم. هنوز پر پشت نشده. امروز میروم گلخانه پیش فیض مامد، چند بوته دیگه هم بگیرم. همه را یک‌جای قیچی بزنم.

عادت دارم از چیزی که خوشم بیاید، ده دانه جور کنم(Build) یا بخرم (Buy) و اصلا هم فکر نمیکنم که ضرورت است یا نه، در دلم میگویم باشد خوب است. داشته به کار آید‌.

دوست عسل پرور افغانی‌ام، که کندوهای زنبور عسل دارد، از منطقه مولتان به سمت منطقه روالپندی آمده. چند وقت دیگه هم شاید برود پشاور و جلال‌آباد و کابل، یک روز می‌روم دیدن‌اش. عسل برای پر کردن کمر خوب است. اسب مسابقه را که در شب مسابقه آماده نمی‌کنند. باید از همیالی، تیاری بگیرم.

از کرامات شیخ ما این است

شیره را خورد و گفت شیرین است…

بعد از اندکی دَمراسی، دوباره رکاب می‌زنم:

گل گندم، گل کاسنی، گل پیچک، گل یاس

با دو ابرو، قد و بالایت، میکنم راز و نیاز…