صاحب خانه‌ی ما در ونکوور، پزشک بود. متخصص طب سوزنی با تجر…

صاحب خانه‌ی ما در ونکوور، پزشک بود. متخصص طب سوزنی با تجربه‌ی بسیار زیاد‌. خدا رحمتش کند، چند سالی می‌شود فوت کرده و دیگر در میان ما نیست. اما زیاد یاد و خاطرات خوبش را از دوستان و همکاران سابق ایشان و همچنان از دخترش که طرف قرارداد هستیم، می‌شنوم.

فعلا دختر ایشان Rhea Se ، که متخصص کار خرید و فروش املاک است، طرف قرارداد ما است و یک قرارداد حرفه‌ای آماده کرده بود و تمام جزئیات را به خوبی بیان کرده بود. با راهنمایی و مشورت Rhea، در ونکوور یک خانه خواهم خرید.

این یک گوشه از طبقه اول خانه‌ی ما است. که قبلا به عنوان مطب و آزمایشگاه، استفاده می‌کردند و این روزها در حال آماده سازی برای تغییر کاربری و اجاره دادن به کرایه نشین است. شاید به یکی دیگر از مهاجران کرایه داده شود.

با تجربه کمی که دارم، پیدا کردن خانه‌‌ی مناسب با کرایه‌ی مناسب، در ونکوور، خیلی صبر و تلاش مداوم لازم دارد.

من هم در بخش رنگ‌آمیزی دیوارهای اینجا می‌خواهم همکاری کنم.

این عکس را هم موقعی که داشتیم در مورد نحوه‌ی شروع کار صحبت می‌کردیم، انداخت.

در یکی از قفسه‌ها، چشمم به این حباب‌های شیشه‌ای افتاد و با دقت به آنها نگاه کردم. پرسید میدانی اینها چیست؟

گفتم: آره، برای حجامت است. بعد از اینکه با تیغ به پشت مریض خراش انداخته میشود، با کمک این شیشه‌ها، بهتر خون را بیرون می‌کنند.

گفت: با حجامت کجا آشنا شدی؟

گفتم: به طور سنتی، مادر بزرگ و مادرم از قدیم حجامت را بلد بودند و چندین باز شاهد حجامت بودم.

برای خوب شدن جای زخم هم از گیاه پنیرک استفاده می‌کرد، طوری که اصلا اثری از خراش و زخم باقی نمی‌ماند.

یک کمی تعجب کرد و خوشحال شد. بعد این عکس را از من گرفت و گفت: بفرست برای مادر جان و بگو که اینجا هم وسایل حجامت را دیدی و داستان پدرم را هم برایش بگو.

پدرم حتما خوشحال می‌شود.

و گفت در میان انبوه کتابهای پدرش، میگردد و هر کتابی که در مورد گلها و گیاهان باشد را برایم کنار می‌گذارد. گفت ای کاش چینی بلد بودی و همه این کتاب‌ها را به تو میدادم. و به یاد بورسیه‌های وزارت تحصیلات عالی در سال‌های ۲۰۱۰ چین افتادم که غیر از بچه‌های غریب هزاره از ولایتهای دوردست، هیچ کسی اپلای نکرده بود و حالا هر کدام آنها، از جمله میلیونرها هستند. از جمله Salman Raha ،

بچه پولدارها، بیشتر به فکر اروپا و آمریکا بودند و چین زیر نظر کسی نمیامد.

واقعا با دیدن آنهمه کتاب و منابع در مورد طب سوزنی، فهمیدم علم و دانایی و توانایی چیزی است که قطره قطره جمع می‌شود و یک دانشمند و جویای علم، را به کمال می‌رساند.

امیدوارم بتوانم خانه را خوب رنگ کنم. قبلا تجربه‌ی رنگمالی را فقط در خانه و دفتر خودمان Momtaz Yoga و Momtaz Host در کابل داشتم و در مدرسه‌ای که در تهران برای کودکان افغانستان با Mousavi Nader کار می‌کردم.

از بوی خانه‌ی تازه رنگ شده، خوشم می‌آید. بوی هیاهو و تلاش و رفت و آمدها. بوی تغییر، بوی نوآوری، بوی پیشرفت.

دارم به تشابه اسم‌های Reza, Raha, Rhea فکر میکنم.

شاید ما با هم فامیلیم و خبر نداریم. 😉