دیروز شنبه بود، یک زن و مرد میانسال آمده بودند دم خانه بر…

دیروز شنبه بود، یک زن و مرد میانسال آمده بودند دم خانه برای تبلیغ مسیحیت و یک مدل مذهب که دقیق یادم نمانده عنوان مذهب چی بود.

به آنها گفتم صحبت از دین و مذهب و خدا و پیغمبر خوب است اما به شرطی که اول جا افتاده بشویم. ما تازه دو سال است که آمدیم و هنوز مشکلات زیادی داریم در کار و زبان و جا افتادن در جامعه جدید و تمرکز کافی برای صحبت از دین و خدا و پیغمبر نیست.

چون تا تکان میخورم، کرایه خانه و آب و برق و اینترنت و کاستکو و کم‌کمی هم ساپورت خانواده مادرم در ایران، دود از کله آدم خارج میکند و همین که خودم را خوشخوی و خندان میگیرم، خودش نشانه‌ای از ایمان است.

در آخر گفتم خدا خوب است، اما فعلا نمیتوانم برای پرداخت انواع و اقسام بل‌ها به خدا توکل کنم و تکیه کنم. باید زور بزنم و بدوم و همین باعث میشود که تمرکز کافی روی بحث نداشته باشم.

دست آخر هم یکی از گلدان‌های پتوس را به آنها تقدیم کردم که قبول نمی‌کردند و با اصرار به آنها دادم و گفتم فکر کنید که به عنوان یک دوست آنرا از من میگیرند.

بعد از آنکه رفتند، با خودم فکر کردم و خنده ام گرفت.

یادم آمد یک وقتهایی که در خانه پدری نماز می‌خواندم، مادرم می‌گفت باز کجا ضرر کردی که به یاد خدا افتادی؟

میگفتم چطور؟

مادرم می‌گفت: طایفه شما همگی وقتی پول دارید و اوضاع روبراه است، خدا را یاد نمی‌کنید، تنها وقتی که اوضاع گدود شده و روبه سرنَشیبی است به یاد خدا می‌افتید.

مادرم دقیق می‌گفت.

حالا و در این روزها، تقریبا همه چی گدود است. هنوز روتین خاص خود را پیدا نکردم و هر هفته تغییرات می‌آید یا تغییرات می‌آورم.

از کار و بار در بخش آی تی بگیر تا فعالیت در بخش گل و گیاه و فضای سبز.

تا فعالیتهای داوطلبانه در بخشهای سیر و سیاحت و توریستی.

تا جان کندن در بخش سنگین ساختمان و رنگمالی و پشت سر گذاشتن بعضی حوادث خطرناک در حال کار با ابزارهای برشی.

اما ته دلم روشن است که آینده ثروت در دست آی تی و تجارت است.

قبل از اینکه وارد هر کاری شوم، باید یاد بگیرم که چطور بفروشم.

اگر فروش نکنم، با کار روزمزد و ساعتی به جایی نمی‌رسم، مگر اینکه همه افراد خانواده را درگیر کار کنم که از این کار خوشم نمی‌آید.

این روزها، این روزهای فشار و استرس و گدودی، خدا را یاد نمیکنم.

خدا باشد برای روزهای پولداری، برای روزهای شکم سیری، برای مواقع بیکاری.

فعلا چیزی که کار میدهد، زور بازو و زبان و یادگیری مهارتهای مختلف است. اگر نه خدا و فرشته‌هایش آنتن نمیدهند اینجاها.

خدا باشد برای روز مبادا.