اصطلاح “امید واهی” را زیاد شنیدیم. امیدواری که بیخود و بی…

اصطلاح “امید واهی” را زیاد شنیدیم. امیدواری که بیخود و بی جهت باشد.

ولی به نظرم ما در بین قشر تحصیلکرده “ناامیدی واهی” بیشتر داریم. بیخود و بیجهت ناامید می‌باشیم و استاد طرح فرمولهای شکست و ناکامی میشویم. آسیب شناس‌های خوبی هستیم اما درمانگری‌ بلد نیستیم.

وقتی هزینه انتخاب بین امیدواری و ناامیدی یکی است معمولا ناامیدی را انتخاب میکنیم. هزار دلیل هم می‌آوریم که فلان و بهمان و غیره و ذالک که چرا ناامید نباشم.

اگر هزار دلیل برای ناامیدی وجود دارد فقط دنبال یک دلیل برای امیدواری باید بود. فقط یک دلیل.