اسم این گیاه، مُوچَسب است. مُو به معنای بوته‌ی انگور است….

اسم این گیاه، مُوچَسب است. مُو به معنای بوته‌ی انگور است. یا به عبارتی می‌شود:

پارتنوسیسوس Parthenocissus

حالا در مورد نام، زیاد سخت نمی‌گیرم. من هم نام خیلی از گلها و پرنده‌ها و حشرات و ستاره‌ها را فقط شنیدم و بلد نیستم. اما از یگان نامها، یگان چهره‌ها، از فرکانس یگان آوازها و صداها، بی نهایت خوشم می‌آید.

نمیدانم شما در کابل کدام وقتی، گیاه موچسب را دیدید یا نه. اما یک نَقل میدهم برایتان،

اگر به رستورانت اِسپوژمَی در قَرغَه رفته باشید، در سایه رُخ یکی از دیوارها، این گیاه را کاشته‌اند که چسبیده به دیوار و تا بالای منزل دوم و حتی داخل اتاقها هم رفته است. در خزان برگهایش می‌ریزد. و دوباره بعد از ماه ثور (اردیبهشت)، برگهای نو می‌کشد. اما در جای گرمی مثل اسلام آباد، همیشه سبز است.

اگر کدام جای دیگری هم دیدید، شما به من نقل بدهید.

این گیاه، را دوست دارم. خیلی تیز رشد می‌کند و بالا می‌رود. خودش به دیوار می‌چسبد. فقط یک بدی دارد، ممکن است از داخل خانه، دیوار را نم بزند. چون که در سمت سایه رخ، معمولا تَری و نَم بیشتر است. بنابراین از قبل کاشتن، فکر اساسی برای عایق کردن دیوار بکنید. به دیوارهای سیمانی و کانکریتی هم بهتر از دیوارهای کاهگلی می‌چسبد.

یک عکس دونفره مه و فخریه داشتیم. در کنار همان گیاه هوتل اسپوژمی در قرغه، گالری را می‌پالم (جستجو میکنم) یافتم حتما اضافه میکنم.

شما هم اگر کدام عکسی از آنجا دارید خوشحال می‌شوم همرایم شریک کنید.

برای چند وقتی، می‌خواهم هر روز از این گیاه، عکس بگیرم و استوری کنم. امیدوارم که حوصله داشته باشید.

هر کسی هم که از اسلام آباد طرف کابل میره، و شوق این گیاه را دارد، خبر کند، نهال این گیاه را بدهم برایش.

– شب و روز در گذرند، اگر به بیست روز گذشته‌ی خود نگاه کنم، یک مقداری سمت و سوی زندگی‌ام بهتر مشخص می‌شود. خیلی کارها تکرار است، اما در کنار این تکرار، یک احساس تمرین و قَوام و پرورش قوای ذهنی و جسمی هم می‌بینم. اگر چه این شکم را از سالهای ۲۰۱۸ با خود دارم و هرگز موفق به آب شدن کامل آن نشدم. اما می‌بینم که وقتی کمربندم را می‌بندم، سوراخ آن دو خانه جمع‌تر شده و لبخند رضایتی بر لبانم شکوفه می‌کند.

– شماره جدیدی از ماه‌نامه #کتاب‌نامه به شکل آنلاین منتشر شده است. اگر دوستان مایل هستند نسخه کاغذی آن در کابل چاپ شود، بنده هم علاقمند همکاری هستم. این بذرهای معرفت و آگاهی و امید و ادب را با هم پراکنده می‌کنیم تا باشد که نهالهای بارآوری شوند و سایه‌سار خود را در این شوره‌زار گسترده کنند. Qasem Farzam

– فصل مشترک ما، همین نوشته‌هاست.

فصل مشترک ما، آب و هوای کابل است.

من درختم، تو بهار….❤️