اسم این گل «فراموشم نکن» است. از خانواده گل گاوزبان.

اسم این گل «فراموشم نکن» است. از خانواده گل گاوزبان.

بعضی گلها خیلی اسمهای عجیبی دارند.

گل که از رز و مریم و مینا و نرگس و لاله و نسترن تیر شد، دیگه گل نیست، علف است.

گل خر زهره، گل صد تومانی، گل گاوزبان، گل قهر، گل یاس امین‌الدوله، گل شوکران، گوش بره و خلاصه هزار تا نام عجیب و غریب دیگه.

گل سرخ و سفید و ارغوانی

فراموشم مکن تا میتوانی

این روزها یک کار پیدا کردم.

هفت هشت ساعت کار میکنم، اما سه ساعت در مسیرم. یک و نیم ساعت رفت، یک و نیم ساعت برگشت. حساب کردم تا آخر ماه، قشنگ یک دوره تمام کتابهای صوتی آنتوان چخوف را میتوانم تمام کنم. در ضمن بدنم هم میاد روی فرم و شکمم هم کمی آب می‌شود. بقیه پول میدن میرن باشگاه تا عضله بسازند. من این ماه میرم عضله میسازم، پول هم میگیرم.

یک شاخه خیلی خوشگل از چوب گیلاس هم پیدا کردم، می‌خوام باهاش یک چیزی شبیه عصای حضرت موسی درست کنم. می‌خوام این چوبدستی را با دستهای خودم هر شب چرب کنم و صیقل بدمش. به درد تورهای گیاه‌شناسی و درخت شناسی میخوره.

دوچرخه‌ها را هم از انباری کشیدم بیرون و کمی روغنکاری کردم. از این به بعد آخر هفته‌ها لازم میشوند.

حالا متخصص جداسازی زباله‌های تر و خشک و شیشه و فلز و پلاستیک و کمپوست شده‌ام. روزهای اول واقعا مصیبتی بود.

تخمه کدوهایم هم ته کشیده، امروز آخرین مشت از تخمه کدوها را ریختم داخل جیبم و زدن بیرون، من از همه چیزهای این دنیا، نیسان آبی و تخمه کدو را دوست دارم.

الهی به امید تو! بیمه دعای مادر!