آسمان ابری است، با ابرهای سرد و خاکستری رنگ که نم نم می‌ب…

آسمان ابری است، با ابرهای سرد و خاکستری رنگ که نم نم می‌بارند. انگار که کسی شیر را از سینه‌ی ابرها می‌دوشد.

در آشپزخانه بر روی چوکی نشسته‌ام و دمپایی‌هایی که داخل‌اش پشم دارد، پوشیده‌ام.

اینجا می‌گویند:

Six months of the year is wet and sky is gray. You must eat vitamin D for prevent depression.

من میگویم:

همین که برق هست و آب شیرین وجود دارد، دیگر غمی نیست. من که عادت به دیدن آسمان ندارم. چرا که همیشه دو تا مانیتور و یک ماوس و کیبورد پیش رویم است و در جهان خودم غرق می‌شوم. برای من همین یک وجب فضای امن کافی است تا دنیای خیالی خودم را بسازم.

گاهی شده که طبق برنامه باید نیم ساعت پشت کامپیوتر می‌نشستم، اما چون ماهیگیری که یک صید کلان در تورش خورده باشد، بیشتر از ده ساعت زدن و کندن، بالاخره خودم را از پشت سیستم خلاص کرده‌ام و تازه فهمیدم که نه آب خورده‌ام و نه نان. من فعلا به آسمان کاری ندارم. چه صاف باشد یا ابری. هر چقدر هم میخواهد ببارد. خیالی نیست.

اما بعد از این شش‌ماه، طبق برنامه‌ای که در بیست و پنج سالگی‌ام داشتم، دیگر کمتر به سمت کامپیوتر میروم. می‌خواهم باغ و باغچه خودم را داشته باشم و برای خریدن کاهو و اسفناج و گلپی، پول ندهیم. هزار تا گلدان کوچک از گلهای پتوس آماده میکنم برای همسایه‌ها، برای نوروز. برای سال نو.

دیروز به گمانم اینجا thanks giving بود. روز شکرگزاری.

برای یکی از دوستان که حالش خوب نبود، غذا آماده کردیم و من بردم. یک ساعت مسیر برگشت را پیاده آمدم. اینجا پیاده روهای خیلی خوبی دارد.صاف و دراز و طولانی، خلوت، امن، زیبا.

برای من این پیاده‌روها، حکم بازیهای آتاری را دارد. می‌خواهم بروم تا آخرش ببینم به کجا میرسم. جذاب است. مخصوصا که بار نخست است که در این جاها قدم میزنم.

بار نخست هر چیز که باشد، هیجان دارد. آدم، تن‌اش مور مور میشود و کیف می‌کند.

در آشپزخانه، کنار میز غذا، بر روی چوکی نشسته‌ام و باران را با صدای ترق و ترق باریدن‌اش تماشا میکنم.

یک آهنگ گوش میکنم:

صبحدم ای دختر فیروزه‌ چشم

در سبد از باغ چه آورده‌ای

عطر گل وحشی و بوی بهار…

اگر این زلزله‌ی هرات در کابل میشد؟

چند سال قبل که در بدخشان زمین لغزیده بود!

ما تا کجا می‌خواهیم لاف بزنیم؟ و کلوخ را مانده و از آب بگذریم؟

به دنبال کارد میگردم تا آووکادو را چهار تقسیم کنم.

می‌خواهم یک کاری کنم کارستان.

به فکر یک سقف‌ام…