این خربزه ها یکی از محصولات ناب و بومی مناطق ترکستان سمت …

این خربزه ها یکی از محصولات ناب و بومی مناطق ترکستان سمت شمال افغانستان است.

به نام خربزه ارکانی مشهور است. پوست دبل و ضخیمی دارد. بعد از اینکه از بوته کنده شد بهتر است چند ماهی آنرا نگهداری کرد و بعد نوش جان کرد. در این مدت پوست خربزه نازک و به گوشت آن افزوده میشود و شیرینی آن هم گلو سوز و شربت میگردد. مزه و طعم و بافت خاص خودش را دارد و حتی میتوان آنرا قاش قاش کرد و در آفتاب غیر مستقیم به دور از گرد و خاک خشک کرد. و از خشک شده آن در زمستانها به عنوان قند در کنار چای کار گرفت.

مارکوپولو در سفرنامه مشهور خود از این خربزه ها که در منطقه ترکستان پرورش می یابند نام برده است و گفته :”در منطقه ای رسیدیم که ترکستان میخواندند. کنار رود آمو . در این منطقه خربزه هایی خوردیم که در دیگر نقاط دنیا ندیده بودم. خربزه هایی که از عسل شیرین تر بودند. حتی آنها را خشک میکردند.”

نکته جالب اینجا است که در کشورهای آسیای شرقی مثل ژاپن و کره و مالزی اگر بخواهند مهمان خود را قدر بدهند و یا برای کدام عژیژی! تحفه در خور توجه بدهند، آن تحفه خربزه است. باور نمیکنید از دوستان تان که در این بلاد تشریف دارند پرسان کنید.

از دیگر خربزه های مشهور افغانستان میتوان به

اله پچاق، بور کله سی ،سوز مغز، اسقلان و چند تای دیگر هم هست که از دوستان و قومای سمت شمال میخواهم اگر نام تمام انواع خربزه های منطقه خود را بلدند در کامنت نوشته کنند.