دیشب پدرکلان فخریه (حاجی محمد عیسی میردادی) در سن تقریبا …

دیشب پدرکلان فخریه (حاجی محمد عیسی میردادی) در سن تقریبا ۱۰۰ سالگی فوت کردند . خدا رحمت کند. در یکی از پستهای قبلی یادی از ایشان کرده بودم که از جمله اولین فارغان پوهنتون طبی کابل در رشته دواسازی بودند.

امروز برخلاف عرف معمول فرصتی حاصل شد تا به همراه فخریه زندگی حاجی محمد عیسی را مرور کنیم :

حاجی محمد عیسی از ولسوالی دایمیرداد ولایت میدان بود.او کوچکترین اولاد در بین خواهرها و برادرهای خود بود. در سالهای حدود ۱۳۱۰ به کابل آمده بودند و بعد از مدتی از کار نانوایی به کار دوافروشی روی میاورد. یکی از استادان پوهنتون متوجه استعداد فوق العاده حاجی در زمینه درس و تحصیل میشود و او را تشویق میکند تا درسهایش را ادامه بدهد. تا اینکه در رشته دواسازی از پوهنتون طبی کابل فارغ میشود.

امروز از ثمره زندگی مرحوم حاجی محمد عیسی که به همراه مرحوم خانم تاجور ازدواج کرده بود:

۹ اولاد ۵ پسر و ۴ دختر که کلان ترین اولادشان ۷۲ ساله و خردترین شان ۴۸ ساله است.

۵۲ نواسه که کلان ترین شان ۵۶ ساله و خردترین شان ۱۴ ساله است.

۴۹ کواسه که کلانترین شان ۳۰ ساله و خردترین شان ۲ ساله است.

فروهر، فرنگیس و شهریار و شاهرخ ما هم از جمله کواسه های حاجی محمد عیسی هستند.

امروز در بین این همه که نام خدا جمعیتی حدود ۱۴۰ نفر میشویم اکثرا باسواد و درس خوانده هستند.

ده ها داکتر و طبیب و داکتر دندان و اینجینیر و معلم لایق میباشد. جمعیتی که اکثرا در کابل و مزار و فراه و دایمیرداد زندگی میکنند و بعضی ها هم در دیگر کشورها از جمله کانادا – استرالیا – انگلستان – نیوزلند- هند – پاکستان – ایران – عربستان – قزاقستان – ترکیه مهاجر شده اند.

القصه که دوستان:

فارغ از تمام حب و بغض ها که در تمام فامیلها وجود دارد٬ خودتان را هر که هستید و هر کجا هستید دست کم نگیرید. از تلاش و تغییر جهت یک نفر به نام محمد عیسی امروز جمعیت بزرگی در جهت علم و دانش در حال تلاش و کار هستند و همه اینها ثمره خیر و برکت برای جامعه میباشد. همچو درختی تنومند که ریشه دوانیده است و به بار نشسته است.

باید تک تک ما تلاش کنیم و از نتیجه تلاش خود امیدوار باشیم. سرچشمه و منبع تغییرات خوب و مثبت شویم و با توکل به خدای مهربان و درس گرفتن از تجربیات خوب دیگران کوشش کنیم وطن جایی برای بودن و ماندن شود. یا حق