روزی آرزویی داشتم:

یک ساعت بیکار شوم و آرام بگیرم و بخوابم.

در حال درو کردن گندنه (تره) پرنده ی فکرم کجاها که پر نمیزد. سبکبال و آرام میرفت هرجا که دلش میخواست. او زودتر از من این روزها را دیده بود…

خیلی خوب است گاهی تعلق خاطر به چیزی و کسی و جایی و زمانی نداشته باشی.. مال خودت باشی و خودت.. یک نفس عمیق میکشم… پرنده جانم پر بکش. بال بزن

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود

ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست