– نان آب روغن نخود نمک بوره زنجفیل سیر کیله لیمو زردچوبه …

– نان آب روغن نخود نمک بوره زنجفیل سیر کیله لیمو زردچوبه زردک کچالو پیاز مُرچ لوبیا بادرنگ پالک گشنیز کردیت-موبایل نسوار سیگرت گندنه شنبلیله شیبید نیش‌پیاز کَرَم فاصلیه مَتَر بانجان‌سیاه سرکه گالینابلانکا! پودرکالاشویی ماکارونی نوتِلا نعنا آرد دستمال‌کاغذی شیر ماست پنیر دوغ چکه قیماق مسکه ساجق بیسکیت مولی‌سفید چسب‌زخم‌‌ بالتی مایع ظرفشویی چاکلت بادام کشمش برنج رب مرغ گوشت کله پایچه اِشکَمبه گوگرد گاز پامادور شفتالو غوره‌آلو زردآلو تورایی تربوز لَکات سیب ناک رَواش بامیه تخم‌مرغ(خَیگینه) و در آخر داپیر و کاغذ تشناب و آفتابه و صابون

– ابر و باد و مَه و خورشید و فلک در کارند

تا تو نانی به کف آری و بیاری خانه و بازارخوری نکنی!

– هیچ خانه و زندگی و زن و دین و مذهب و آیین نمی تواند بدون اینها گذاره کند. هر کس در زندگی اینها را که تهیه کرده توانست نامش مَرد است. و هر کس که پُخته کرده و تیار کرد و سر دسترخوان آورد و قابل خوردن ساخت‌اش، مَردتر است.

– وزیر باشی یا وکیل، داکتر یا معلم، دریور یا پیلوت، کارگر و کارمند و زحمت‌کش و دهقان و چوپان، وب سایت جورگَر! ورزشکار، سلمانی، خیاط، نانوا، دیپلمات، صفاکار، رزمنده و گارد و طالب و داعش و پلیس و دزد و قاچاقبر، منشی و حسابدار و مفتش و محقق و پژوهشگر، نجار و حجاز و دعانویس و طبیب و ترافیک و جادوگر، ولو خود همی دکاندار محترم، هر کی و هر کجای این جهان پهناور که باشی، ناگزیر باید بندگی شکم خود را کنیم. خداوند چنان نقطه‌ی ضعف مشترکی را در وجود تمام ما انسانها قرار داده که دائم باید توجه خاصی به روزی رسان (رزاق) یا روزی رسانهای خود داشته باشیم.

– داعش و طالب و دولت و رعیت و ناتو و بد و بلا همگی د غم سیر کردن شکم اند. همه آنها کسانی را دارند که چشم انتظار پدرشان هستند.

چهل #قلندر یک دانه #کشمش را با هم به خوبی و خوشی می‌خورند و #دو_سگ بر سر #یک_لاشه‌ی_مردار، با هم جنگ می‌کنند.

– ده درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی نگنجند.

– #کارآفرینی چیز سختی نیست. در بین تمام این کلمات عشق را پیدا کن.

– زندگی کن. زندگی هم آنقدرها که میگویند سخت نیست. – – – مهربان باشیم. اول با خودمان.

دوستتان دارم با تمام وجودم.