Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

این عکس، این تصویر و این فضا، برای من چون تولد دوباره بوده است، بلکه عزیزتر از عمر دوباره.

این عکس رسیدن و پیوستن و نقطه‌ای تلاقی دو روحِ سرگردانِ سرگردانِ سرگردان بوده است.

شبیه تابلوی آفرینش که پروردگار میخواهد دست بشر را بگیرد.

سر به روی شانه‌های مهربانت می‌گذارم.. از غم نامردمی‌ها.

در نهایت اندوه و در نهایت شب، چراغ که خوب است، حتی یک نگاه عاشقانه و یک صدای مهربان، میتواند التیام بخش باشد.

یادت است گفتم : انگلیسی من خوب نیست، اما من زبان گلها و گیاهان را می‌فهمم.

تو خندیدی و گفتی پیدا کن یک گل عاشق را. و ما با هم عاشق ترین گل جهان را یافتیم.

من زبان گلها را بلد بودم و با تو زبان عاشقانه‌ی آفرینش را هم فهمیدم. طعم گوارای محبت بی دریغ و دوست داشتن بی‌انتها و لمس تپش های قلب گرم و سرخ یک انسان را.

افغانستان تنها وطن نیست، محل تولد خوبیها و زیباییهای زندگی‌ام است. و من با تو جز زیبایی در این وطن، هیچ ندیدم.

مرا به خانه‌ام ببر، اگر چه خانه، خانه نیست..‌‌.