Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

کجایی بانو؟ خانه میروم دلم نمیشه بیایم طرف کار، طرف کار میایم دلم نمیشه بروم طرف خانه، نگویی همراه با تو نیستم، هر جا که باشی این دل وامانده‌ی سرگردان من همراه توست، دل که با تو نباشد دل نیست، خانه بی تو خانه نیست. کار هم باری است بر دوشم.

– یک روز یادت است خبرنگاران گفتند کارآفرینی از دیدگاه شما چیست؟

باز طرف تو سیل کردم و گفتم کارآفرینی یعنی که کارش با من آفرینی‌اش با تو، تو فقط بگو آفرین. کاری که تو آفرین نگویی کارآفرینی نیست.

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است

دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است!

اکسیر من! نه این که مرا شعرِ تازه نیست

من از تو می نویسم و این کیمیا کم است

سرشارم از خیال ولی این کفاف نیست

در شعرِ من حقیقت یک ماجرا کم است

تا این غزل شبیهِ غزل های من شود

چیزی شبیه عطر حضورِ شما کم است

گاهی تو را کنارِ خود احساس می کنم

اما چقدر دل خوشی خواب ها کم است

خونِ هر آن غزل که نگفتم به پای توست

آیا هنوز آمدنت را بها کم است!

محمد علی بهمنی