دینه روز (دیروز) رفتم خانه بی بی.

گازشان خلاص شده بود، برق هم نبود، لفت (آسانسور) هم کار نمی کرد. بالون (کپسول) گاز را سر شانه کردم و ده کیلو گاز پر کردم و چهار منزل(طبقه) آپارتمان را بالا کردم.

کرونا نکشد، بالا کردن بالون کلان (بزرگ) گاز حتما از کمر معیوب میکند.

دلم شد یک شهر جور(درست) کنم، گاز کشی شده باشه،

کدام خانه را دیدید نَل(لوله) گاز کَش شده باشه؟

بعد در همو حین، به این فکر کردم که او نفر که اولین بار موتر (ماشین) را جور کرده چطور سرک (خیابان) را جور کرده؟

ما که نتوانستیم نلدوانی (لوله کشی) گاز را حتی در باورمان سبز نگاه کنیم!

گمش کو (ولش کن)، بالاخره سَمَنک پخته شد. شیرین و مقوی.

پ.ن:

یاد گپ زنده‌یاد جلالی صاحب افتادم:

سه دفعه بگوی: دوغ گاز دار، گاز دوغ دار….