صبح بخیر افغانستان

صبح بخیر افغانستان

Good morning Afghanistan

این گل آفتاب پرست است.

Sunflower

از تمام رمز و رازهای عشق

جز همین سه حرف

جز همین سه حرف ساده میان تهی

چیز دیگری سرم نمی‌‏شود

من سرم نمی‌‏شود

ولی…

راستی

دلم

که می‌‏شود!

– گلها همه آفتابگردانند. قیصر امین پور

یکسال آفتابگردان کاشته بودیم. قریب بیست جریب زمین بود. آخرای تابستان دشت قد دشت غرق گل بود. ما هر روز یک قوطی دَنگَی را گرفته با چوب میزدیم تا گنجشکها دانه های گل آفتاب‌پرست را نخورند.

آن‌سال تجربه نداشتیم، در آن منطقه دیر کشت کرده بودیم. به یخی برابر شده بود و گلها را یخ زد. الا بیلا یک مقدار برداشت کردیم. دانه ها سیاه نشده بود. پوست پوستک شده بود. مگم سال بعدی زودتر کشت کردیم. دنیای تخم گل آفتاب‌پرست داشتیم. مثل یک تپه سیاه رنگ دانه جمع کردیم.

وقت دانه خشک کردن و سورت sort کردن جالب بود. می نشستیم تا یک باد بوزد. و دانه ها را باد میدادیم تا سورت شود. دانه های درشت و مغزدار نزدیک و دانه های پوچک دورتر در برابر باد جدا میشدند.

آن سال زمستان پدرم یک دستگاه پخش نوار ویدیو خرید. تمام زمستان را فیلم می دیدیم و کمپل را سر پای خود میانداختیم و فیلم می دیدیم و تخمه دانه درشت و سورت اول آفتابگردان میشکستیم . فیلمهای هندی، ایرانی، آمریکایی.

وقت رقص و آواز فیلم هندی صدای تلویزیون بلندتر از حد معمول میشد، او وقت تلویزیون ریموت کنترلی نیامده بود. پدرم میگفت بخه صدای تلویزیون را کم کن که بسیج و پولیس خبر نشود، اما مگر میشد بلند شد؟

ما هم نوجوان بودیم، با دیدن صحنه های رقص و عشق بازی فیلمها، از شهوت خود را خیس میکردیم و یک ملافه، گرد کمر پیچ میکردم و بلند میشدم و صدای تلویزیون را کم میکردم و باز می نشستم د جای خود.

آنسال درسهایم افت کرد. نماز هم میخواندم صحنه های رقص مامالانی و آمیتا بچن یادم میامد.

خلاصه آفتابگردان خوب است. زمستان هم پیش روی.

دوستتان دارم‌. ناوقت شد، بروم پشت یک لقمه نان حلال.