Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

در متاورس، ما دنیای خودمان را می‌سازیم.

واحد پولی دلخواه خودمان را داریم و ارزش‌های خود را ایجاد می‌کنیم. و آنها را می‌توانیم بفروشیم.

تخیل زیبا، خیلی در ایجاد این دنیا به ما کمک می‌کند.

در شرایط امروز وطن، می‌دانم سخت این سخن، اما بگذارید یک تجربه را از سال‌های ۲۰۱۳ با شما شریک کنم.

در گولایی (سه راهی) دواخانه، در تاکوی(زیرزمین) یک مارکت، تماما گیم نت بود. یک روز رفتم اونجا، یک ایرانیگک (افغانستانی با لهجه کاملا تهرانی) را دیدم که ردمرز شده بود، جوان بود و قواره کارگری داشت. گچکاری می‌کرد و اطراف ناخنهایش همیشه از گچ سفید بود. گفت وقتهای بیکاری، اینجا می‌آید گیم می‌زند و هیرو(قهرمان) جور می‌کند و می‌فروشد. بعدتر ها یاد گرفته بود هیروها را به عربها با قیمت بالاتر بفروشد. هفته یک هیرو ۳۰۰ دلاری جور می‌کرد. بهتر از درآمد گچکاری بود. دائمی هم بود. نقد بود و پشت صاحب کار برای پیسه نمی‌دوید و تحقیر نمی‌شد.

آن‌زمان برایم قابل هضم نبود که چرا یک نفر باید هیرو بخرد. گیم فقط برای وقت تلف کردن است. اما اینگونه نبود. برای تم دادن و رقابت و شاخ و شانه کشیدن هم است. برای شرط بندی و ایجاد افتخار.

حالا میخواهم موضوع انشا بدهم به شاگردهایم:

دنیای کودکانه خود را چطور می‌سازید؟

و تک تک دنیاهای ذهنی آنها را در متاورس به واقعیت تبدیل کنیم. شبیه طرح 3D خانه‌ها، قبل از ساخته شدن.

ذهن زیبا، ارزشمند است. تفکر خوب خریدار دارد.

من متاورس دوست دارم.