Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

گفتم: میثم جان، شما چند نفرید؟

گفت: ما شش برادرا استیم از دو مادر. پدرم دو دفعه زن گرفته، یکبار خودش زن گرفته، یکبار دیگه کاکایم کشته شده، زن و اولاد او را هم گرفته.

گفتم: خو خدا رحمت کند، چند خواهرا استید؟

یک کم چشمهای خود را طرفم تنگ کرد و گفت: بچش کس تعداد خواهر کسی را پرسان نمیکنه..

میخواستم ادامه بدهم برایش، باز گفتم ناراحت نشود. قبول کردم و بحث را عوض کردیم.

اما باور کنید این قصه کشاله دار است. مثلا وقت میراث و تقسیم و ترکه هم اگر کسی قبلا می‌توانست تعداد خواهرها را پرسان نکند و نادیده بگیرد، حالا عمرن اگر بتواند.

یا اگر قبلا کسی احساس می‌کرد اختیار خواهر خود را دارد و می‌توانست خواهر جوان خود را به شوی بدهد، حالا خود خواهر تصمیم می‌گیرد که چطور و با چی کسی زندگی مشترک را شروع کند.

هیچ مربوط برادر نمیشود.

یادم آمد پدرم هم به ما یاد می‌داد در مکتب، به دوستای بیگانه خود نباید تعداد خواهرهای خود را بگوئیم. چه برسد به اینکه نام آنها را کسی بداند. انگار گناهی بزرگ باشد.

عجب تربیت مزخرف و عجب طرز فکر بیخودی بوده.

یاد شعری از عبدالرحمان جامی “در کتاب هفت اورنگ، بخش سلامان و ابسال” افتادم در وصف لیلی و مجنون:

ناچشیده جرعه‌ای از جام او

عشق بازی می‌کنم با نام او

و ما در خلوت خود، با نام‌های زیادی عشق بازی کردیم….

– دیروز فهمیدم نوشیدن آب باعث سلامت دندان می‌شود. اگر آب کم بنوشیم، ممکن سلامت دندان‌های ما با خطر مواجه شود.