Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

🔄 عشق پدرم چی بود؟ بگزارید بدون همراهی کلمات، از همان ادبیات خودش کار بگیرم؛

می‌گفت:[ یک روز شَوَد که بَخیر در شهر مزار، چند بوجی پشقل بیارم برای فروخت. تشنه شَوَم و از آبخوری پهلوی روضه سخی جان، از یک کاسه آب بخورم و وقتی که آب میخورم، چشمم به لوحه یک داکتر بیافتد و از رهگذری پرسان کنم بیادر جان، دَ لوحه چی نوشته شده؟

و رهگذر بگوید نوشته شده:

دوکتور غلامرضا خان دربیش، متخصص زنان و زایمان (نسایی و ولادی) ]

و خودش غش غش می‌خندید.

ما که متوجه نصف صحبت‌هایش نشده بودیم، به قول مهران مدیری هاج و واج می‌ماندیم و می‌گفتیم : این که وگفتی، یعنی چه؟

و او تشریح می‌کرد که بچم یا درس نخوان یا که خواندی تا دوکتور شدن را ادامه بده ، از سواد نیمه نیمکَله، همو بیسوادی بهتر است.

آدم بیسواد، میفامه که نمیفامه، و آدم دوکتور هم میفامه که میفامه،

در این بین بقیه بدبخت‌اند که نه گپ بیسوادها را قبول می‌کنند و نه از خود کدام نظریه درست و حسابی دارند.

دوکتور هم که شدی، دوکتور زنان و زایمان شو که “چشم‌سیر” از این دنیا بروی، “چشم‌گشنه” و “سوخ” نمانی. چشم که سیر بود، شکم سیر میشه و شکم که سیر شد، پیسه دار و “بای” میشی و نسل اندر نسل، بای و پیسه‌دار ادامه پیدا می‌کنید.

هوش کده باشی، هر کی از قوم دربیش بود را مفته تداوی کنی و از غریب غوربه هم پیسه نگیری… هرگز هم از قوم‌ات ننگ نکنی و باعث افتخار قوم‌ات باشی. در کمال و هنر و ادب، نه کی در بی ادبی.

و امروز که نگاه میکنم، عجب ذهن دوراندیشی داشته است این پدر.

نگاه صاحب اسب، اسب را چاق می‌کند و باورهای یک پدر، پسر را، حتی از راه دور‌ِ دورِ دور….

پدر جان،وقتی به من فکر میکنی، حس می‌کنم از راه دور.‌.‌ ❤

#بلخ #مزار #درویش #دربیش #سواد #داکتر #زنان #فکر #اندیشه #باور #شکم_سیر