Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

به بهانه تولد سیاه آمریکایی، مارتین چطورکایی:

همو که گفت: [به جای شما]، من رؤیایی [را “دوست”] دارم و از آن‌روز به بعد همه رؤیا [را دوست] داریم و اصلا نمیدانیم که رؤیا کی است یا چی است؟

اگر نظر شخصی‌ام را بخواهید: به نظر من ، هیچ رؤیایی، شیرین‌تر و صادقانه‌تر از آن خوابهای شیطانی نیست که گاهی شبانه می‌بینم و صبکی، جان‌پاک (حوله) سر شانه، طرف حمام خیز میکنم و در زیر شاور دوباره به رؤیاهای جدیدتری فکر می‌کنم.

اما خب از لحاظ اجتماعی، بهتر است یک چیز خوبتر بنویسم که مربوط مارتین هم بشود و جنبه آموزشی هم داشته باشد.

در کابل، اولادها را کودکستان روان می‌کردیم. بعد از مدتی

هر چی تعلیمات اجتماعی و روانشناسی خانه و کودکستان بود، اثر نمی‌کرد، و آنها روزبروز زخمی‌تر و ترسوتر و دل‌شکسته تر می‌شدند.

چندین نظریه جامعه شناسی و کودک شناسی که از پیرِ خود، آموخته بودم نیز اثر نکرد.

رفتیم اداره، دیدیم اداره هم بد نیست، همه چیز مطابق تعالیم و نظریه‌های روانشناسیِ به حساب مدرن است.

اما مشکل چی بود؟

آنجا شاهد جنگ و دعوای دو کودک بر سر یک سامان‌بازی بودیم. اولادها خاماخا، جنگ می‌کنند. اما اکثر فامیلها، اولادهای خود را یاد می‌دادند که در کودکستان:

“اگر کسی تو را زد، تو او را محکمتر بزن.”

ما از این قانون نانوشته، غافل بودیم.

یک چند وقت با کمک استاد حسین صادقی، قهرمان جهانی ووشو، بر علاوه یوگا، ووشو و کنگ فو هم به اولادها یاد دادیم. آموزشهای ورزشی استاد صادقی جواب داد و یکی دو مورد لَت (کتک) خوردن اولادهای دیگرا، از جانب اولادهای ما گزارش شد و آنها شاکی شدند و ما مُشتَکی.

از اینجا وارد مرحله بعدی شدیم.

اولادها را جمع کردیم و این نکته‌ها را هم گوشزد کردیم که:

اولا قوی شوید که در نظام طبیعت، ضعیف پایمال است.

و ثانیا این پنج مورد را بعد از قوی شدن، درنظر داشته باشید:

۱. تا میتوانید به دوستای خود اضافه کنید و از دشمنای خود کم کنید.

که لقمان حکیم به سعدی گفته است که به ما بگوید:

هزار دوست کم است و یک دشمن، بسیار….

بهترین راه برای دوست پیدا کردن، این است که یک‌ چیز را خوب یاد بگیرید و به دیگران یاد بدهید. اما سر آنها تِم ندهید. و بگویید برایشان که مه سر شما تِم نمیتم تا حسادت نکنند و بگویید که تو چی یاد داری که از تو یاد بگیرم. ولو که آموزش بوکس و لقد باشد. یا چشم بندی و کیسه‌بوری و درس و تعلیم و کدنویسی و یا حتی آتش افروختن تنها با یک گوگرد.

❤ تا به اینجا، به نظر من، آموزش و اینترنال کالچرال اکسچنج internal cultural exchange در کشور و جامعه‌ای مثل افغانستان، بهترین راه ایجاد صلح است. چرا که هم دیده می‌شوم (آدم به حساب میایم) و هم دیگران را می‌بینم (دیگران را هم آدم حساب میکنم) و دیگران (جامعه جهانی) ما را می‌بینند و آدم حسابمان می‌کنند.

۲. اولادها را گفتم: در بین خود تمرین کنید اما براستی زدن نکنید.

۳. از خود خُردتر را نزنید.

۴. اگر زورتان به کلانتر از خود نرسید، خواهر و برادر یکجای شوید و او را بزنید.

۵. تا میتوانید مسائل را بین خود حل کنید و گپ را به والدین نرسانید.

این پنج اصل، شبیه ۵ اصل هندسه اقلیدس، زیربنای بهتری بود برایشان تا اینکه “اگر کسی تو را زد، تو او را محکم‌تر بزن.”

در کنار درس، خوب است یگان بوکس و لگد را هم اولادها یاد بگیرند. خاماخا آدمی در طول تاریخ سر یک چیز جنگ میکنه در زندگی. سیاه و سفید هم نداره.

از سامان بازی طفلانه گرفته تا دین و مذهب و دوست دختر و معشوقه و زن و خانه و نوبت ظرف شستن سر بمبه آب و مِلک و جایداد و منصب و غیره…

اولادها، بهتر است قوی و هوشیار باشند و بر احساسات خود کنترل پیدا کنند.

در کابل کنگ‌فو، مکتب و یوگا را میکس کردیم و خوب جواب داد،به یک صلح نسبی رسیدیم. مچم که در دیگه جای‌ها، چطور خواهد شد.

دوستتان دارم. خیلی زیاد. ❤

#مارتین #حسین #صادقی #ووشو #ورزش #فخریه #یوگا #ممتاز

#حق #بوکس #لقد #هندسه #آموزش #پیر #فرزانه #رویا #فدراسیون

#black #king #Martin #nice #sport #yoga #wushu #education #power #cultural #exchange #dream #shower #federation