Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

گاهی با خودم فکر میکنم اگر به آخر دنیا برسم، باید چکار کنم؟

از کجا بفهمم به آخر دنیا رسیده‌ام؟

نقطه‌ی تسلیم کجاست؟

من شبهای زیادی را کنار کامپیوتر خوابیدم.

بیشتر از شبهایی که همراه پدرم، برای‌ تولد گوساله‌هایش، در طویله بیدار ماندیم و بیشتر از شب‌هایی که پشت در شفاخانه، منتظر تولد اولادهایم بودم.

بیشترین مدتی که پشت کامپیوتر بودم و تکان نخوردم، دو روز و دو شب بود تا توانستم یک برنامه برای قرعه کشی بنویسم. و بیشترین مدت و فشار یادگیری، یک بوت کمپ سه هفته‌ای بود در سال ۲۰۱۲، از ۸ صبح تا ۷ شب، یکسره. با تنها یک ساعت وقفه نان چاشت.

حتی یکبار در دانشگاه، از ۸ صبح تا ۵ عصر، بدون اینکه کلاس رفته باشم و یا نهار و شام چیزی خورده باشم، یکسره پشت کامپیوتر بودم، در حالی که فکر میکردم ۲ ساعت بیشتر نشده و آخر سر موقع بلند شدن از چوکی، ضعف کردم و افتادم وسط سالن.

یکبار هم از لیلیه به خانه رفته بودم، دوستان به شوخی به خانه ما، زنگ زدند که لیلیه آتش گرفته، در الماری خود، چی چیزی داری که برایت ورداریم؟ من از تمام داشته‌های زندگی، فقط گفتم کیف CD هایم را بردارید که آرشیوی از برنامه‌های کاربردی بود که دانه دانه جمع کرده بودم، دیگر هیچ چیزی برایم مهم نبود.

دو سه سال اول ازدواج، که کلا درگیری داشتم با خانمم، می‌گفت بیشتر از اینکه گل رویت را دیده باشم، پس کله‌ات را دیدم که غرق در دنیای اینترنت استی، مچم که تو چی استی، تو اصلا با کمپیوتر ازدواج کردی، نه با من.

از روزی که با کامپیوتر آشنا شدم، عاشق‌اش شدم، عاشق آن نظم و ترتیبی که در ذات کامپیوتر وجود دارد. آن حالت باینری و صفر و یک.

چند وقتی است که از کلاود برآمدم و درگیر کوانتوم و کمپیوتینگ هستم. محاسبات کلان و پردازش‌های بسیار بزرگ، از هر چیز که فکر کنید.

از تعداد قدمهای یک نفر در سه سال اخیر بگیر تا تعداد قدمهای مردمان یک مملکت در سه سال اخیر و ربط آنها به تعداد دفعات بازدید از یک وب سایت و کلمات سرچ شده در گوگل و مزه دهان مردم در امر صادرات و واردات کالاهای خاص که نمونه ناشیانه ترکیبی آن با هوش مصنوعی را خودتان هم در جاهایی دیده‌اید.

حتما هم‌ متوجه شدید که چقدر گوگل ترانسلیت خوب کار می‌کند و نسبت به سال‌های قبل خیلی خیلی بهتر شده.

همیشه دوراهی بر سر راه انسان وجود دارد. و آدمی خواسته و ناخواسته، بر سر دوراهی قرار می‌گیرد.

انتخاب با شماست: سقط و مرگ، یا تولد و زندگی….

چه گاو باشد و طویله، چه شفاخانه و زایمان و چه بیداری کشیدن در پای کار و عشق و علاقه.

میخواهی آن شبها، بیدار باشی و هوشیار، یا بیگار باشی و بیزار؟ انتخاب باشماست.

می‌دانید تنم برای چه می‌خارد؟

از بین دو راه، همان که سخت‌تر است را انتخاب کنم…

۲۰۲۵ کجایید؟ ۲۰۳۰ چطور؟

به عصر دیتاسنترهای کوانتومی خوش آمدید.

هم صفر هم یک.

ما همه یکی هستیم. و یکی از ما، همه است. ما هیچ استیم و نیستیم که هستیم.

ورزش کنید، مسواک بزنید و بخندید و در مسیر راه به چیزهای دلخواه خود فکر کنید. عجله نکنید. پول به اندازه کافی برای همه است.