Good morning Afghanistan

Good morning Afghanistan

صبح بخیر افغانستان

وقتهایی که خوب خسته می‌شوم، بعدش، خیلی چیزها، فرق می‌کنند.

مثال بزنم؟

جانم برای شما بگوید که:

آن وقتها، نان خشک، مزه کباب می‌دهد.

سنگِ خارا، نازِ بالش می‌شود،

و خواب، خواستنی‌ترین لُعبَت دنیا است که در آغوش خسته‌ام، آرام می‌گیرمش…

وقتهایی که خووب خسته می‌شوم، خوابهای رنگی می‌بینم….

در خوابهای خستگی‌ام، به جای سمتِ شُمال، میروم به سویِ جنوب!!!

در خواب، چون عود، دود می‌شوم و تنهای تنها، میروم به سمت و سوی بالایی، رهایی، آزادی

چندی است از خواب، خسته شده‌ام، مدتی است می‌دوم، روزانه ۱۵ کیلومتر یک نفس می‌دوم….نفس‌ام پُخته شده.

راست یا دروغ، می‌گویند:

دخترها از خدا، فقط یک چیز می‌خواهند: شوهر،

و از آن شوهر بدبخت، همه چیز می‌خواهند….

حقیقتا به شما می‌گویم، تنها آرزویم این است که از این دویدن و تپیدن، در میان کوچه‌های خستگی و آوارگی، آرام بگیرم…..

مدتی بعد از دویدن، به جای پا، دل تاول می‌زند، می‌ترسم این تاولها سخت شوند و چون اسب نفس بریده‌ای، طاقت تازیانه‌‌های روزگارم نباشد…

آرزویم این است که: پا شَم (برخیزم)، بگیرم، بخوابم و خواب هر چیزی که خواستم را ببینم. خواب صلح، خواب دوستی، خواب بوسه به جای سیلی…خواب بَغَل کشی به جای بُزکشی‌… خواب لُعبَتهای رنگی…. خواب رفاقتهای بی‌رَنج….

بین تمام رنگها، رنگ بنفش را، زیات خوش دارم.

آن بنفشی که ترکیبی از سرخِ تیز و آبیِ آرام (یَواش) است.

من خستگی‌هایم را دوست دارم،

من خوابهای رنگی‌ام را دوست دارم.

دلم، خیلی بنفش میخاد.

بنفشِ جیغ ، بنفشِ فریاد …

خوابهای من، زیباست.

خیال‌های من، شیرین است.

رویا‌های من، به دل چنگ میزند…

باورهای من را سبک و سنگین نکن.. بگذار بخوابم….

در حسرت دیدارِ تو، بگذار بمیرم…

خواب دیدم:

خورشید میدرخشه، روی گلهای بنفشه….

خدا کند تعبیرش تو باشی…

دوستتان دارم. ❤