هیچوقت دو تا موضوع را نفهمیدم.

هیچوقت دو تا موضوع را نفهمیدم.

یکی ایسم‌های سیاسی مثل امپریالیسم و کمونیسم و سوسیالیسم و نازیسم و کاپیتالیسم و غیره.

دیگری ایسم‌های هنری مثل امپرسیونیسم و کوبیسم و مینیمالیسم و اکسپرسیونیسم و رئالیسم و اگزیستانسیالیسم.

تا همین چند وقت پیش فکر میکردم نازیسم یعنی کسایی که خیلی ناز هستند. یا فاشیست‌ها کسانی‌اند که زیاد فاش(فحش) می‌دهند.

یا همیشه فکر میکنم #پیکاسو از سر بیکاری، پنجال (چنگال)های پشک (گربه) را داخل رنگ می‌کرده و روی بوم نقاشی رهایش می‌کرده و آخرش یک چیزهایی رسم می‌شده و بیرون میامده و امروز مردمان دارند درباره اش بحث می‌کنند که فلان و بهمان.

من امشب تفاوت timer و stop watch و alarm را با ساعت عادی از اولادها یاد گرفتم. یاد گرفتم یعنی کاملا متوجه شدم و برایم جا افتاد.

قبلاً فکر میکردم همه اینها یک چیز است. و خیال میکردم این ساعت‌هایی که این همه عقربه دارند برای استایل است اما واقعا کاربرد داشته.

چند روزی است به تعدد کامره‌های عقب گوشی‌ها فکر میکنم. این همه کامره برای چیست؟ وقتی ما فقط یک عکس میگیریم چه ضرورت دارد سه چهار کمره باشد؟

اما از من به شما نصیحت. اولاد زیادش خوبه. یکی دوتا سوسول بازی است.کم از کم شش دانه خو باشد.