یک و نیم سال است از همه چی دور و بیغم استم.

یک و نیم سال است از همه چی دور و بیغم استم.

دیق شدم پشت شرکت در یگان عروسی و محفل و مجلس و دیدن جمعیت زیاد. از بس که سکوت و سکوت است، دلم در حال ترقیدن است.

خدا رفتگان همه ما و شما را بیامرزد، در کابل که بودیم، اگر کدام جمعه مراسم ختم قرآن و فاتحه نبود، باقی کارها و تفریحات را پلان میکردیم. چرا که اولویت اصلی برای پدر خانواده، اشتراک در مجالس قومی و مردمی بود. مخصوصا در زمستان‌ها که پیرها و بزرگان، بیشتر می‌مردند.

یکی از بهانه‌های خوب که سر زبان هر کسی بود، این بود که می‌گفت: یک جنازه شده بود و بخشش باشد که دیر کردم.

یادم است یکبار کار وب سایت مشتری بخاطر سرعت اینترنت و پَرچَوی(قطعی)برق دیر شده بود. به همکار ما زنگ زده بودند که چی شد؟ همکار ما هم گفته بود که برق نبود اینترنت نبود، کارها دیر شده. من ناراحت شدم که چرا اینطور گفتید؟ همه جا اگر برق و اینترنت ندارند ما باید داشته باشیم. کار ما کار اینترنت و برق است. می‌گفتید یک جنازه شده بود و مراسم فاتحه بود، نشد که کارها را به موقع تحویل بدهیم.

آقا جان، این گپ همان و فوت حاجی خسورم (پدر زن) فردای آن روز همان.

اصلا دهانم به کارها و قدرت خدا، باز مانده بود و بعد از آن تصمیم گرفتیم همیشه در برابر مشتری، راستش را بگوییم. اگر برق نبود یا اینترنت قطع بود، بهانه دیگری نیاوریم که این خدای کابل، با ما نیمچه ایرانی‌گکها شوخی ندارد.