باران می‌بارد. ساعت یازده بجه شب است و در زیر چیله موچی (…

باران می‌بارد. ساعت یازده بجه شب است و در زیر چیله موچی (آلاچیق کفاش) پناه گرفته‌ام.

پشه‌ها هم این زیر جمع شده‌اند و هر کدام که مرا نیش میزنند را می‌کشم. به یکی دو تایشان هم اجازه دادم سیر از خونم بمکند تا خون‌بهای کشته‌هایشان را داده باشم.

پشه‌های گشنه، با ولع و حرص خونم را می‌مکیدند و من در این اندیشه که چطور اینها می‌توانند دو سه برابر وزن بدنشان خون بمکند و باز هم پرواز کنند؟