دوست دارم امروز را روز قوروت نامگذاری کنم.

دوست دارم امروز را روز قوروت نامگذاری کنم.

دوست دارم در حالی که در خیابان قدم میزنم، قوروت را با کشمش نخود بخورم.

دوست دارم نمک و شوری قوروت را بین زبان و کام و دهانم بچرخانم و به مغز فرصتی برای بافتن مهملات‌ باطل ندهم.

دوست دارم همیشه در جیبم نخود کشمش باشد و هر بار که غصه و اندوه، کله‌کشک کرد، با نخود طرفش فیر کنم و با کشمش انفجار بدهم غم‌ها را.

قوروت چیز خوبی است.