یک نکته‌ای از دوران سبزی فروشی یادم آمد.

یک نکته‌ای از دوران سبزی فروشی یادم آمد.

سبزی خوردن: تره (گندنه)، شاهی، تربچه (مولی سرخک)، ریحان سبز، ریحان بنفش، پیازچه (نیش پیاز)، مرزه و ترخون.

سبزی آش: تره، اسفناج (پالگ)، گشنیز، جعفری.

سبزی پلو: تره، اسفناج، گشنیز، جعفری، شبید.

سبزی کوکو: تره، اسفناج، گشنیز، جعفری، شبید، سیر تازه.

سبزی قورمه: تره، اسفناج، گشنیز، جعفری، شنبلیله.

سبزی ترشی: مرزه، ترخون، جعفری، شبید.

همه اینجا به شکل Package است. همگی با هم فروخته می‌شدند. در هر کدام، یکیش کم می‌بود، مشتری با علاقه خرید نمی‌کرد.

فروختن به شکل Package، هم به نفع خریدار است و هم به نفع فروشنده.

پکیج‌ها را در جاهای مختلفی میشود دید.

یکی از بهترین پکیج‌هایی که دیدم، پکیج هفت‌ میوه نوروزی بود.

کشمش سیاه و زرد، بادام، پسته، چارمغز، غولینگ (زردآلو خشک)، سنجد.

البته اوایل سنجدهایش ضد حال بود. اما اگر یکبار عاشق سنجد شوید، دیگه دل کنده نمیتوانید.

امروز میخواهم دوباره هفت میوه درست کنم. هزار و یک خاصیت دارد برای هزار و یک شب زندگی.