این مدل مرغابی کله سبز را قبلا در رسامی‌ (نقاشی)های کتابه…

این مدل مرغابی کله سبز را قبلا در رسامی‌ (نقاشی)های کتابهای دوره دبستان دیده بودم. مرغابی‌هایی که ما در محل خودمان داشتیم اینقدر رنگارنگ نبودند.

دارم اینجا دنبال آهنگ میگردم. دنبال یک آهنگ و یک خواندن که به دل آدم چنگ بزند و زنگ از دل بکند.

چند تا آهنگ در این چند سال اخیر، برای ما خاطره شد.

یکی آهنگ biyo بیا از گل صنم gul sanam که در ازبکستان شنیدیم. میان آنهمه خواندنهای ازبکی و ترکی، این یکی را که به فارسی خوانده بود، خیلی چسبید و مزه کرد.

مخصوصا آنجایش که می‌گوید بیا یک دانه یارم، بیا دو دله یارم، بیا سه بیا سه بیا سیب و انارم.

دیگری آهنگ صنما از گروه این و آن بند in o an band بود. وقتی که بعد از سقوط کابل، همه چی بهم ریخته بود. البته قبل از آن هم اخبار سقوط شهرهای مختلف، چون قصابی که گوشت گوسفند را از چنگگ قصابی جدا میکند و تکه تکه میکند، جان آدم را مُثله و تکه تکه می‌کرد. با روانی پریشان و مضطرب، ناگهان با این آهنگ برخورد کردیم و کمی التیام یافتیم. شبیه صحنه‌ی تزریق دوپامین به سرباز زخمی در فیلم نجات سرباز رایان saving private Ryan این آهنگ را نیز با تمام وجود نوش و گوش می‌کردیم.

مثل برف تو بارون میمونی گل من،

مثل شبهای تهرون میمونی واسه من،

در دست خطرم، عشقت شد سپرم

هم خطر را در پیش چشم خود می‌دیدیم و هم با هر بار صدای کوبیدن دروازه آپارتمان، رنگ از رخسار ما میرفت و مثل گچ سفید می‌شدیم که یعنی چه کسی می‌تواند باشد؟ چون تمام دوستان و آشناها، قبل از آمدن به ما زنگ می‌زدند و این صدای کوبیدن دروازه، و اخبار و شایعات تلاشی خانه به خانه، تمام تجربیات تلخ را یکهو در کام آدم می‌ریخت.

آهنگ و خواندن بعدی، وقتی بود که در اسلام آباد بودیم. کار هر روز من شده بود قدم زدن و دویدن و بعدها دوچرخه سواری در پارک فاطمه جناح و کوچه‌های زیبای اسلام آباد. مخصوصا در همین روزها که هوا جان‌نشین و دلچسب است.

این آهنگ را شبنم ثریا خوانده به نام بزن دو تاره. Bizan dutora بیا بزن دو تاره، دو تار کاکل داره

از همان شروع آهنگ که یک رقم شانه پرانک است، جان آدم را صیقل می‌دهد و زنگ از دل میکند تا آخرش.

یکی دیگر هم که خوب بود، آهنگ “زندگی سیگار کاپتان بلکه، میکشی تلخه ولی بویش خوبه” بود.

بعد از شنیدن این آهنگ بود که رفتم و از راجا بازار، یک کمی چرس و کمی توتون کاپتان بلک خریده بودم و فقط بو می‌کردم. خیلی بوی خوبی داشت.

یک خوبی دیگری که اسلام آباد داشت، بیر (آبجو) بود که ساخت خود پاکستان بود با مارک Muree البته آزاد فروخته نمیشد و یک نفر آشنا زنگ میزد و یک کارتن ۲۴ تایی، ۶ درصد برایمان می‌آوردند. هر قوطی ۵۰۰ کلدار. یک هزار کلدار هم کرایه میگرفت. هر دو سه روز یکبار، یک بوتل بیر را در یخچال می‌گذاشتم و خوب که یخ میزد، میگرفتم و سوار بر دوچرخه، برای خودم می‌گشتم و می‌گشتم.

یکی دو تا آهنگ دیگه هم بود به نام :

ای شرقی غمگین، و یک خواندن پاکستانی به نام Pasoori

که زیاد می‌شنیدیم. اما من ارتباط برقرار نمی‌توانستم.

همه‌ی این آهنگها در یوتیوب هست. یک سرچ کنید می‌آید.

دوره‌ی دانلود دانلود و کالکشن فیلم و آهنگ گذشت. یک زمانی بود که یک هارد دیسک خالی میرفتم و می‌بردم پیش یکی از دوستان که مدیر آی تی یک شرکت بود، هارد دیسک خالی را بهش میدادم و انگار که راننده‌ی با باک خالی برود پمپ بنزین، می‌گفتم: پُرِش کن.

تا فیلمها روی هارد کمی میشد، می‌نشستیم و چای می‌خوردیم و تبادل اطلاعات میکردیم. آن هارد برای شش ماه ما، بس بود. حالا Netflix و filimo آمده. YouTube هم در کنارش. احمقانه‌ترین کار حالا شاید دانلود فیلم باشد.

اما، این را کسی می‌فهمد که برای 3 GB اینترنت ناقابل مجبور باشد ۵۰۰ افغانی( نزدیک به ده دلار) بپردازد و یا با اینترنت قطره چکان، به جهان وصل شود.

این روزها، دلم یک آهنگ میخواهد، حتی هوش مصنوعی هم نتوانست مزه‌ دهانم را تشخیص دهد. شما اگر کدام آهنگ مد نظرتان است، ممنون می‌شوم راهنمایی کنید.

زندگی بدون آهنگ، زندگی بدون یار و زن و فرزند، زندگی بدون دوست و رفیق، زندگی بدون پول، زندگی در دور دستها، زهر است.

زهری که قطره قطره به بدن رسوخ میکند و از آدم یک موجود سمی می‌سازد. بعد آدمها، آدم را تنها می‌گذارند. چون حرفهای آدم تلخ است، سراسر وجود آدم زهر می‌شود.

آدما آدمو تنها میزارن…

می‌خواهم شبیه این مرغابی‌ها سرم را زیر آب کنم و فریاد بزنم:

چه دریایی میان ماست، خوشا دیدار ما در خواب

چه امیدی به این ساحل، خوشا فریاد زیر آب

خوشا درد و خوشا خون جگر خوردن

خوشا مردن، خوشا از عاشقی مردن

با هر کسی صحبت میکنم، می‌گوید خدایت را شکر کن که با خانواده و فامیل هستی، زن و بچه و مادر همراهت است. کار و بار داری و اسپانسر پشتتان است، روبراه هستی، وای بر ما که چون پل لرزانک و دنبه‌ی گوسفند! بین زمین و زمان، معلق مانده‌ایم. از دل و درون ما، خدا خبر دارد.

یک پوک دیگر به ویپ vape میزنم.

زندگی تلخه، فقط بوش خوبه، توش خوبه، شوش خوبه، روش خوبه، هوش خوبه، فراموش خوبه، لعنتی خوبه خعلی خوبه…