دیشب برای اولین بار، انگلیسی خواب دیدم.

دیشب برای اولین بار، انگلیسی خواب دیدم.

دقیق یادم نیست جریان چی بود، اما یک چیزی شبیه خوابگاه پسران در دانشگاه بود که همه داشتند انگلیسی صحبت می‌کردند که تظاهرات شده و دانشگاه فعلا تعطیل است.

دوره شش ماهه کامپیوتر را کنسل کردم. همه میگفتند درست است که اینجا کاناداست، ولی دوازده هزار دلار هم پول خیلی زیادی است برای یک دوره شش ماهه.

آن موسسه که من رفته بودم

Vancouver Career College

بود که یک موسسه خصوصی است.

و آن چیزی که من مد نظرم بود

Vancouver Community College

است که یک نهاد دولتی است و هزینه تحصیل اینجا بسیار بسیار کمتر از آنجاست. مخفف هردوی اینها VCC می‌شود.

برای همین اشتباه کرده بودم و در سرچ گوگل هم موسسه خصوصی را اول برایم نشان داده بود.

به یاد شرکتهای beco و beko در کابل افتادم که این کجا و آن کجا.

بهرحال، این روزها، در هفته چهار روز از ساعت ۹ تا ۱۲ برای تمرین انگلیسی می‌رویم به یک نهاد به نام Collingwood که با همکاری LINC کلاسهای زبان را به طور رایگان برای ما برگزار می‌کنند. در واقع علاوه بر آموزش زبان انگلیسی، ما را با فرهنگ و قوانین و شرایط کانادا هم‌ آشنا می‌کنند.

دیده بودید یک وقتی در کتاب آموزش الفبا در کابل نوشته بودند:

احمد و محمود ټوپک لري.

که در واقع آموزش الفبا نبود، آموزش جنگ بود.

اینجا هم در مورد tourist, environment, peace, jobs, weekends, و غیره صحبت میکنند.

معلم ما، یک خانم ایرانی نازنین است که حدود پانزده سال است اینجا زندگی می‌کند. تقریبا همدردیم. و هر کدام بیش از چهل سال خاطرات و سرنوشت مشترک داشتیم.

اینجا، Mailbox خانه‌ها خیلی مهم است. بسیاری از اسناد و مدارک را روان می‌کنند به آدرس خانه. مثلا تذکره و کارتهای هویتی ما همگی به آدرس خانه روان شده.

حکومتداری واقعا الکترونیک است. اما هنوز نمیشود از طریق ایمیل هر کاری را انجام داد. در کنار ایمیل، mail هم بسیار رونق دارد و مجله‌های ماهانه و بسته‌هایی که آنلاین خرید می‌کنیم به آدرس خانه روان می‌شود.

دلم است یکبار دیگر هند بروم و مزرعه‌ی هِل و زردچوبه و زنجفیل را از نزدیک ببینم.

تازه بعد از آن چین مانده. دنیایی است چین برای خودش. این را از روی میوه‌ها و سبزی‌های عجیب و غریبی می‌گویم که در فروشگاههای چینی می‌بینم.

یکبار موتور دیزلی یادگیری زبانم گرم بیاید، بسیار کارها خواهم کرد.

هنوز اول عشق است.

هزار باده‌ی ناخورده در رگ تاک است هنوز…

ای تو روحت تسلا.