امروز از کار خسته شده بودم. ساعت ۵:۴۶ بجه عصر بود و در اپ…

امروز از کار خسته شده بودم. ساعت ۵:۴۶ بجه عصر بود و در اپلیکیشن گوگل مپ چک کردم که اتوبوس چه وقت می‌آید. این جایی که من کار میکنم منطقه زیبایی است، اما اتوبوس هر ساعت یکبار می‌آید. دیدم نوشته شده که اتوبوس با 14 دقیقه تاخیر، ساعت ۵:۵۰ دقیقه به ایستگاه می‌رسد.

سریع وسایل کار را در انبار جمع‌ کردم و وسایل خودم را ورداشتم و با همان لباس کار، به سمت ایستگاه دویدم. از پشت درخت‌ها، یک صدایی شبیه صدای اتوبوس که از سربالایی حرکت کند آمد، با تمام توان دویدم تا به اتوبوس برسم. دیدم یک خانم هم لباس ورزشی پوشیده و در حال دویدن است.

از او جلوتر از من بود و فهمید که بخاطر اتوبوس می‌دوم، صدا کرد اتوبوس دارد می‌آید. دونت وری، نگران نباش.

اتوبوس سر وقت به ایستگاه رسید. سوار شدم. اتوبوس خالی بود و هیچ کسی به جز من و راننده نبود. عرق ریزان، سریع لباسهای کار خود را تبدیل کردم و لباسهای تمیزم را پوشیدم. آدم از اینکه سر وقت به ایستگاه اتوبوس هم برسد، خرکیف (شادمان) میشود.

این متن را هم در مسیر نوشتم و حالا که نزدیک خانه هستم ساعت ۷:۰۰ عصر است.

این خورشیدی که اینجا در حال غروب کردن است، همان آفتابی است که در کابل طلوع می‌کند.

خورشید آرزوی منی، گرمتر بتاب..‌‌

صبح بخیر افغانستان