این روزها هوای ونکوور خیلی گرم شده، از چهار صبح که خورشید…

این روزها هوای ونکوور خیلی گرم شده، از چهار صبح که خورشید طلوع میکند تا حدود نه و نیم الی ده شب که غروب میکند، هوا صاف است و یکسره آفتاب می‌تابد و تابش آن، چنان گرم و سوزنده است که انگار پوست آدم را سوراخ میکند. بدون کلاه و عینک دودی نمیشود در خیابان راه رفت.

اما سایه درختان خنک است. ‌

مثل اسلام آباد پاکستان نیست. در اسلام آباد، همه جا گرم بود، جوش بود. سایه و آفتاب فرقی نداشت. گرما یک حالت شناور داشت.

حالا نزدیک به یازده شب است و در خانه، در زیر پنجره‌ی باز، خوابیده‌ام و گاهگاهی نسیم ملایم و خنکی به داخل خانه می‌وزد و خوشم می‌آید.

همه جا ساکت است و چراغ اتاقم خاموش است. از آسمان صدای طیاره می‌آید.

صدای طیاره مرا به سه سال قبل پرتاب میکند. شب و روزهای بعد از سقوط کابل، که مردم را دسته دسته از میدان هوایی کابل خارج می‌کردند. و هر روز خبر خروج عده‌ای از دوستان را می‌شنیدیم. هم خوشحال بودیم و هم ناراحت و منتظر.

ما شاهد سقوط یک مملکت بودیم. شاهد تغییر یکباره‌ و واگذاری یک شبه‌ی حکومت و نظام و کشور.

از آسمان دوباره صدای طیاره می‌آید.

احساس میکنم دوباره مردم در حال مهاجرت و خروج هستند.

هفت هشت ماه میشود که به ونکوور رسیده‌ایم. همه چیز عالی است. عالی یعنی از انتظارم هم زیاد است.(البته به غیر از خانه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم,خیلی قدیمی و فرسوده است و نیاز به یک ترمیم اساسی دارد.)

نمیدانم چه وقت، آرام و قرار میگیریم و به قول معروف پیاز ما بیخ پیدا میکند. با این صدای طیاره‌ها، ناخودآگاه احساس میکنم دوباره از اینجا کنده میشوم.

و باز باید سرگردان و آواره، گرداگرد بگردیم تا نقطه‌ای برای آرامش و قرار پیدا کنیم.

دل و درونم می‌سوزد و می‌جوشد. دکمه‌های پیراهنم را باز میکنم تا نسیم ملایم و خنک، اندکی تسکینم دهد.

آب می‌نوشم، در تاریکی اتاق، گریه میکنم و بالشت‌ام تر میشود.

هر چقدر برایم بگویند:

I belong here, because I am here.

اما من واقعا نتوانسته‌ام قبول کنم که مال اینجایم.

من کبر نمیکنم. من ناشکر نیستم. همه چیز عالی است، به جز این احساس تعلق داشتن و belonging. من متعلق به اینجا نیستم. هزار بار هم کارت و مارت و شناسنامه و تذکره و ورق و سند هم بدهید، من به اینجا تعلق ندارم.

چشمان مرا به بلخ زیبا ببرید.

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود

ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است