نوبت خزان است.

نوبت خزان است.

تابستان، با رخصتی‌ها و مستی‌ها و جشن‌هایش گذشت و حالا در جشن Harvest day, باید کم‌کم برای زمستان‌های ابری و بارانهای ریز ریز آماده شویم.

زمستان پارسال و هوای همیشه ابری آن مرا غم درون کرده بود. اما امسال فکر کردم و با خود گفتم شبیه تاک انگور باید باشم. قبلن‌ها در کابل، بیشتر مدل فکر کردنم، شبیه سیکل زندگی خربزه بود.

هر چی و هر چه دارم، رو می‌کنم، میارم…

و به بعد ماجرا فکر نمی‌کردم.

مگم اینجا در کانادا، قضیه فرق میکند.

چیزی کم، حدود شش ماه، زمستان تخماتیک دارد. که اگر در تابستان چیزی از مستی و سرخوشی و ویتامین دی در وجودت ذخیره نکرده باشی، زمستان در به در خواهی شد.

تاک در تابستان و خزان همان‌قدر که انگور مست تولید میکند، دو چند دیگر شیرابه و شربت را در رگهای خودش برای گذران زمستان های سخت و یخبندان ذخیره میکند. وگرنه ممکن است یخ بزند و از بین برود.

مبر گمان که به پایان رسید کار مغان

هزار باده‌ی ناخورده در رگ تاک است…

سیستم‌های سابقه، چالان است و بعضی سیستمهای جدید را داریم سور میکنیم. مخصوصا در بخش امور مالی و اعتباری و ورزشی و نمایشی.

یک معامله و صحبت در اینجا، به تمام میراث مُردار پدرکلان در لشکرگاه و بغلان و پل خمری و سمنگان و ارزگان و بگرامی و چارقلای کابل، شیرین می‌ارزد.

شمالکهای وحشی خوشبختی در حال وزیدن است.

لنگرهای وطنی و گذشته را پس کنید. با بادبان‌های برافراشته و با شادمانی حرکت می‌کنیم.

ای بادهای موافق، بوزید، بوزید…

حرکت می‌کنیم.